1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot
Ostatnie wątki

Statystyki
  • Postów na forum:214.400
  • Wątków na forum:12.723
  • Użytkownicy:1.940
  • Najnowszy użytkownik:ExVillos

  Odzyskiwanie utraconych fragmentów duszy...

Napisane przez: Alohaa
25-10-2015, 11:06
Forum: Magia i rytuały
- Odpowiedzi (2)

W wyniku traumatycznych przeżyć, w sytuacji gdy nie radzimy sobie z tym czego doświadczyliśmy, może dojść do oddzielenia się części nas samych. Może to być skutkiem fizycznej lub emocjonalnej przemocy i znalezienia się w roli ofiary lub ogromnego smutku po stracie bliskiej osoby. Może to być również mechanizm obronny przed niszczącymi siłami w zbliżającym się właśnie ciężkim wypadku lub chorobie. Jeżeli danej osobie brakuje umiejętności radzenia sobie z takimi przeżyciami, chowa swe negatywne uczucia, zamykając ich energie w „oddzielnych przegródkach” i odłączając oraz izolując je od głównego obiegu energii. Oddzieleniu ulegają fragmenty (części) duszy, zwane także aspektami, w otoczce energii niższych ciał subtelnych: mentalnego, emocjonalnego (astralnego) i eterycznego. Gdy dochodzi do takiego oddzielenia powstają luki w strukturze energetycznej człowieka, poprzez zaburzenie komunikacji i przepływu energii pomiędzy poszczególnymi aspektami duszy. Po pewnym czasie aspekty funkcjonujące prawidłowo zaczynają pomijać te odizolowane, niekiedy całkowicie zrywając z nimi kontakt. Mimo to oddzielone części duszy są nadal połączone więzami energetycznymi (strunami eterycznymi) z ciałem eterycznym.

Jest jeszcze inna możliwość oddzielenia się fragmentu duszy. Można go komuś oddać, na przykład ukochanej osobie lub własnemu dziecku. Dzielimy się sobą z miłości lub w celu wsparcia i ochrony bliskiej osoby. Nie jest to jednak właściwe postępowanie, gdyż osłabiamy w ten sposób siebie, a obdarowana osoba musi radzić sobie z obcą energią obok własnych problemów. Obdarowana osoba nie może wykorzystać fragmentu obcej duszy, ponieważ jest to dla niej obca energia, która nie zintegruje się prawidłowo z jej duszą, stanowiąc źródło dysharmonii.

Szczególnym przykładem oddzielenia duszy jest śpiączka, kiedy ciała fizyczne i eteryczne są przykute do łóżka, a pozostałe ciała subtelne (emocjonalne, mentalne oraz ciała duszy) znajdują się poza ciałem fizycznym, w jego pobliżu lub na planie astralnym. Jeśli ciało bardzo cierpi, odczuwa ogromny ból fizyczny lub jeśli dusza potrzebuje czasu, by zdecydować czy ciało fizyczne ma umrzeć, czy żyć dalej, to śpiączka daje ten czas.

Możliwe jest również pożyczenie lub kradzież fragmentu duszy. W pierwszym przypadku widząc kogoś z dużą ilością energii, chcemy tej energii trochę pożyczyć lub też boimy się stracić bliską osobę i przywłaszczamy sobie jej cząstkę, żeby zatrzymać ją przy sobie. Kradzież części duszy może być natomiast spowodowana chęcią kontroli drugiej osoby lub dominowania nad nią. Zarówno pożyczenie, jak i kradzież cząstki duszy zwykle są działaniami nieświadomymi, jednak osoby o złych intencjach, mające jednocześnie dużą wiedzę i doświadczenie w sprawach duchowych (np. magowie, szamani, uzdrowiciele, itp.), mogą świadomie kraść w ten sposób energię, pod pozorem pomagania ludziom. Zabierając komuś cząstkę duszy, zabieramy mu również część jego energii, osłabiając go. Należy jednak pamiętać, że nikt nie może zabrać kawałka naszej duszy bez naszej zgody. Jeśli ktoś to uczynił, to świadomie lub częściej podświadomie musieliśmy wyrazić na to zgodę. Jeżeli czujemy, że ktoś próbuje odebrać nam cząstkę naszej duszy i naszą energię, wyraźnie i świadomie się temu przeciwstawmy, mówiąc NIE ZGADZAM SIĘ NA TO!

Często w życiu codziennym słyszymy stwierdzenia: „część mnie umarła”, „zabrałeś mi życie”, „już nic nie będzie takie, jak przedtem”, „zatraciłam się w tym związku”, „po tym wypadku już nie czuję się jak wcześniej”. To jasne, nieuświadomione komunikaty oddzielenia się części duszy. Oczywiście, że można się do takiego stanu przyzwyczaić, ale po co? Czy nie lepiej być szczęśliwym? Jeśli czujemy się niepełni, rozbici, tak, jakby brakowało cząstki nas samych, nie możemy ruszyć z miejsca w jakimś temacie, czujemy że straciliśmy kontrolę nad własnym życiem, a dodatkowo przeżyliśmy sytuację czy relację, z którą nie możemy sobie poradzić, to jest duże prawdopodobieństwo, że jakiś fragment naszej duszy został odizolowany. Nawet jeśli dusza jest niekompletna i brakuje niej niektórych jej fragmentów, to można je odnaleźć i scalić. Warto pamiętać, że w świecie energii nie ogranicza nas czas i przestrzeń. Wszystko tam rezonuje i jest połączone.

Jak możemy sobie pomóc? Jest wiele sposobów. W prostszych przypadkach możemy pomóc sobie sami. W bardziej skomplikowanych lepiej zwrócić się o pomoc do osoby doświadczonej w tego typu pracy. Należy pamiętać, że odzyskiwanie fragmentów duszy musi się odbywać w otoczeniu i poczuciu miłości. Należy też zachować ostrożność i bezpieczeństwo przed potencjalnymi atakami energetycznymi. Jeśli jednak wypełnisz się i otoczysz boskim Światłem i miłością, a dodatkowo poprosisz o wsparcie swoich opiekunów duchowych czy Anioły, to wszystko będzie dobrze.

Jak w każdej sprawie, tak i w tej możemy prosić o pomoc Anioły. Można prosić Archanioła Michała i Rafała o odnalezienie, oczyszczenie, uleczenie i scalenie utraconych fragmentów duszy. Najlepiej własnymi słowami, płynącymi prosto z serca. Anioły zawsze przychodzą, by nas wesprzeć, jeśli tylko je o to poprosimy. Anioły nie reagują same, ponieważ szanują naszą wolną wolę.

Można też zwizualizować sobie trudną sytuację, w której się znaleźliśmy i fragment duszy, połączony z naszym ciałem za pomocą złotej niteczki (struny eterycznej). Następnie należy wizualizować przyciąganie tego fragmentu za niteczkę, aż do momentu całkowitego przyciągnięcia do siebie i scalenia. Podobna jest wizualizacja sieci niteczek z kuleczkami światła na końcu, porozrzucanymi w przestrzeni dookoła nas. Przy niektórych kuleczkach gromadzą się utracone wcześniej fragmenty naszej duszy. Następnie należy zgromadzić te kulki ponad głową i pozwolić im zmienić się w strumień światła wlewający się w naszą głowę, w czakrę korony, wypełniający nas, wzmacniający, harmonizujący i scalający.

Można również wykorzystać szamańską metodę: siadamy w ciemnym, cichym miejscu, np. w łazience, zamykamy oczy, głęboko oddychamy i wracamy do zdarzenia, które spowodowało oddzielenie cząstki duszy. Wizualizujemy je scena po scenie. Może to zająć dużo czasu, więc należy zapewnić sobie odpowiednio dużo spokoju. W wyjątkowych sytuacjach można tą pracę podzielić na kilka dni. Głowę z lewej strony, wraz z wdechem przez nos, przesuwamy w prawo, a z wydechem przez usta przekręcamy z powrotem w lewo. Podczas tych oddechów wizualizujemy scena po scenie i z każdej sceny wdychamy naszą energię, nasze fragmenty duszy, nasze emocje, a wydychamy to, co obce. Robimy to do momentu, aż dotrzemy do ostatniej sceny i aż obraz zniknie.

Kolejną możliwością jest medytacja oparta o 7 zasad huny:
1. IKE – Świat, jest taki jaki myślisz, że jest
2. KALA – Nie ma granic
3. MAKIA – Energia podąża za uwagą
4. MANAWA – Teraz jest moment mocy
5. ALOHA – Kochać, oznacza być szczęśliwym
6. MANA – Cała moc pochodzi z wnętrza
7. PONO – Skuteczność jest miarą prawdy.

Medytacja ta przebiega następująco:
Usiądź wygodnie, rozluźnij się, weź 3 głębokie, coraz dłuższe i głębsze oddechy. Wyobraź sobie, jak wewnątrz Twojego brzucha świeci kryształ swym białym, iskrzącym i bardzo jasnym światłem. Z każdym wdechem jego światło jest coraz mocniejsze, a promienie sięgają coraz dalej i dalej, aż stopniowo wypełniają całe Twoje ciało i aurę. Jesteś w pełni zrelaksowany, a energia w Twoim ciele płynie spokojnie i harmonijnie. Pomyśl o tym, że w Twojej prawdziwej naturze jest zdolność bycia szczęśliwym, silnym i dobrym. Jednak w przeszłości zatraciłeś tą zdolność poprzez stres, strach lub gniew, konflikty wewnętrzne oraz krytykę siebie i świata wokół ciebie. Oderwały się wtedy fragmenty Twojej duszy. Pomyśl, że te zgubione fragmenty są gdzieś tam, w czasie i przestrzeni, ale nadal są Twoją częścią i są gotowe w obecnej chwili wrócić. Zobacz, że nie ma granic, wszystko jest połączone, a te fragmenty duszy zawsze były i nadal są częścią Ciebie. Teraz tą właśnie myślą kreujesz lub otwierasz im drogę powrotną, a one wracają z radością. Poczuj swoją gotowość, do ich przyjęcia. Skup uwagę na rejonie serca, ponieważ tam odczuwamy duszę. Oddychaj głęboko, obserwuj swoje wrażenia, uczucia i myśli. Poczuj, jak robisz się szczęśliwy, jak wzrasta Twoja zdolność do kochania siebie i wszystkich dookoła. Poczuj, jak wzrasta Twoja pewność siebie i zaufanie do świata i ludzi. Jak rośnie poczucie kompetencji i gotowości do działania. Poczuj, że jesteś we właściwym dla siebie miejscu. Masz tutaj i w tej chwili wszystko, co jest potrzebne, by osiągnąć Twoje cele. W pewnym momencie odczujesz, że proces scalania i wzmacniania się skończył. Wtedy powoli, w swoim tempie zacznij poruszać palcami u stóp, palcami u rąk, poczuj się dobrze w swoim ciele i wróć do rzeczywistości.

Ludzie różnie reagują na odzyskanie utraconych fragmentów duszy. To bardzo indywidualne. Niektórzy czują radość, inni smutek, niektórzy pełność, inni czują się lżej, niektórzy zyskują nowe zdolności, np. łatwość podejmowania decyzji, a jeszcze inni nie czują nic. Ważne, aby być otwartym na to co się wydarzy, obserwować siebie i słuchać swoich czasem nowych potrzeb oraz dbać o siebie, jakby się było nowo narodzonym.

Jak natomiast zwrócić fragment duszy, którą my zabraliśmy? Otóż trzeba jasno wyrazić swoje intencje. Zdarza się, że posiadamy fragment duszy kogoś, kogo już w naszym życiu nie ma, np. poprzedniego partnera. Najpierw musimy popracować nad sobą i tym, żeby naprawdę chcieć go oddać, bo chęć kontrolowania drugiej osoby często bywa kusząca. Jednak, ten fragment duszy jest potrzebny tej osobie, by mogła żyć pełniej, a nasze życie staje się bardziej skomplikowane, kiedy próbujemy na siłę ją przy sobie zatrzymać. Jest wiele działających technik, ale ważna jest jasna, wyraźna intencja oddania. Idź na dwór, chwyć suchą gałązkę, złam ją na pół i powiedz, że chcesz uwolnić obcą cząstkę duszy, którą trzymasz. Możesz wziąć obiekt reprezentujący ten fragment duszy, np. kryształ i dać go w prezencie właścicielowi tego fragmentu. Poproś swoich Aniołów Opiekunów, by oddały obce fragment duszy, które trzymasz.

<!-- m --><a class="postlink" href="http://szkolatajemna.blogspot.com/2011/07/odzyskiwanie-utraconych-fragmentow.html#more">http://szkolatajemna.blogspot.com/2011/ ... .html#more</a><!-- m -->

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Grecka

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 21:57
Forum: Kuchnie świata
- Odpowiedzi (4)

Tak jak rozwijała się starożytna literatura i sztuka, tak też ewaluowały smaki greckiej kuchni.
Jedzenie ma i miało wielkie znaczenie dla Greków zarówno tych starożytnych jak i tych współczesnych.
Dawniej, rozmaite przysmaki trafiały tylko na stoły zamożnych, biedniejsi musieli zadowolić się warzywami, owocami i ziarnami zbóż.
Ze względu na bardzo dogodne położenie, Grecja była i jest zasobna zwłaszcza w owoce morza oraz ryby, ale również w przepyszne skąpane słońcem owoce. Niestety nie zachowało się wiele informacji o sztuce kulinarnej starożytnej Grecji.
Jednym źródłem jest książka kucharska spisana przez Mithajkosa zatytułowana Potrawy z ryb.
Najwięcej przepisów obejmowało właśnie dania z ryb, gdyż Grecy byli prawdziwymi mistrzami w dziedzinie ich podawania, przechowywania i przygotowywania. Ryby wykorzystywano również w medycynie i kosmetyce.
Wiele gatunków ryb, które wówczas były serwowane, nadal jest nierozpoznanych i nienazwanych, niemniej jednak historycy i archeologowie pracują nas rozszyfrowaniem historii greckiej kuchni.
Sztuka przyrządzania ryb i owoców morza w starożytnej Grecji osiągnęła wysoki poziom.
Powstało wiele receptur na rybne dania.
Niektórzy preferowali smaki naturalne, inni z kolei przyprawiali je rozmaitymi przyprawami, sprowadzanymi z Dalekiego Wschodu.
Ryby smażono na oliwie - bezcennym, greckim tłuszczu roślinnym, polewano je również różnymi sosami lub posypywano serami. Konserwowano je w soli, a następnie transportowano do rejonów mniej zasobnych w rybie smakołyki, lub gotowano je w osolonej wodzie.
Bardzo często używano też ryb solonych i suszonych na słońcu.
Zapach z pewnością był specyficzny, ale był to prawdziwy rarytas.
Mięso innych zwierząt raczej nie cieszyło się popularnością - na stołach pojawiało się jedynie od święta i przeważnie tylko u wyżej sytuowanych.

Należy zaznaczyć, że jedzenie w starożytnej Grecji miało również podłoże religijne i często rozmaite dania składano w ofierze greckim bóstwom.
Według mitologii greckiej, bogowie również ucztowali, żywili się ambrozją, która czyniła ich nieśmiertelnymi i wiecznie młodymi.
Do tej pory ambrozja oznacza prawdziwy przysmak.

Generalnie rzecz ujmując, Grecy byli wielkimi biesiadnikami, a każdy posiłek obficie zakrapiany był winem, z którego Grecja słynie do dziś.
To wielkie ucztowanie wynika jeszcze z jednej cechy Greków, a mianowicie z ich gościnności i przyjacielskiej natury, co widać podczas turystycznych wycieczek do tego kraju.

Grecja podzielona jest na regiony: Attykę, Grecję Środkową, Macedonię Środkową. Kretę, Macedonię Wschodnia i Trajcę, Epir, Wyspy Jońskie, Wyspy Egejskie Północne, Peloponez, Wyspy Egejskie Południowe, Tesalię, Grecję Zachodnią, Macedonię Zachodnią, a każdy z nich ma swoje własne tradycje kulinarne.
Tak np. w Attyce słynne są gołąbki zawijane w liście winogron, zwane dolmades.
Popularna jest także musaka - danie z zapiekanych bakłażanów, ziemniaków i mięsa mielonego, czy tiropita, czyli placek z nadzieniem z sera feta.
Rejon Wysp Jońskich to królestwo owoców morza i ryb, a także makaronu, który tutaj rozsławili Włosi.
Kreta z kolei słynie z bardzo intensywnie przyprawionych potraw. Kreteńczycy zjadają również duże ilości wieprzowiny, a najbardziej popularnym daniem z wykorzystaniem wieprzowiny jest choirino kritiko - grube pieczone kotlety wieprzowe.


Tradycyjny grecki posiłek nie może obejść się bez przekąsek - mezedes.
Są to zazwyczaj rozmaite greckie sery, pieczywo, które dodawane jest niemalże do każdego posiłku i uważane za istotę pożywienia oraz pasty do chleba.
Generalną zasadą, która musi być spełniona, jest dostatecznie ostry smak przekąski, aby pobudzała apetyt.
Do najbardziej popularnych przekąsek zalicza się: kolokithakia tyganita- kabaczki smażone, piperies tyganites - paprykę smażoną, skordalia- czyli pastę czosnkowo-fasolową do pieczywa, tzatziki – pastę czosnkową z ogórkami i miętą, oraz wspaniałą grecką fetę.
Do wspomnianych wyżej przystawek, pieczywa i sałatek podaje się rozmaite sosy.
Wśród najpopularniejszych znajdziemy: ladolemono czyli sos oliwno- cytrynowy, sos pomidorowy mięsny i bezmięsny oraz sos czosnkowy.

Prym wiodą również rozmaite greckie sałatki, a do najsłynniejszych zaliczana jest sałatka grecka - na bazie świeżych warzyw, fety i oliwek.
Popularna jest również sałatka z fasoli - ambelosalata.
Dużo sałatek bazuje na świeżych ogórkach, jogurcie, liściach mięty.
Znakomitym greckim specjałem jest również sałatka z arbuza, sera feta i liści mięty - wspaniale orzeźwia zwłaszcza w upalne dni.
Sałatki bardzo często serwowane są do dań rybnych i mięsnych.

Bardzo ważną częścią składową dań greckich są rozmaite placki -pites, przygotowywane na bazie ciasta filo - przypominającego ciasto francuskie.
Grecy zajadają się tymi plackami i można je dostać niemalże na każdym tradycyjnym greckim straganie, czy w budce z przekąskami.
Placki podawane są z rozmaitymi farszami.
Prawdziwym rarytasem są placki serowe - tiropita na bazie sera feta, placki szpinakowe - spanakopita, czy placki z niezwykle popularnych w Grecji kabaczków.

Grecy również lubują się w zupach - supa, które traktuje się jako pożywne danie, gdyż zazwyczaj są przygotowywane na bazie sycących składników: grochu, fasoli, soczewicy z dodatkiem mięs, np. fasolada czy rewithia supa.
Popularna jest także zupa mięsna – krestosupa na bazie wołowiny i ryżu.

Do mięs najczęściej używanych w greckiej kuchni zalicza się wołowinę, baraninę, jagnięcinę i wieprzowinę.
Popularna jest cielęcina duszona z ziemiankami –moschari kacrolas me patates.
Niezwykle smaczna jest również wołowina z makaronem.
Często serwuje się jagnię pieczone z karczochami lub jagnię z sosem cytrynowym.
Jagnięcinę wykorzystuje sie także do przygotowania słynnego kleftiko - czyli mięsa zapieczonego w pergaminie.
Popularne są również tzw. pilawy na bazie ryżu i mięs.
Wiele dań mięsnych bazuje na mięsie mielonym.
Charakterystycznym daniem jest musaka na bazie bakłażanów, mięsa mielonego, żółtego sera, czy pasticio – które jest wykonane z makaronu, mięsa mielonego, pomidorów, zapieczone z żółtym serem.
Zamiast płatów makaronowych tak jak we włoskiej lasagne, używa się tutaj grubego, ugotowanego makaronu.

W regionach położnych nad morzem niezwykle popularne są, z resztą jak w każdej dość ciepłej strefie nadmorskiej, rozmaite skorupiaki, mięczaki oraz ryby. Popularne ryby używane do dań greckich to barweny, a od przepisów z owoców morza wprost można dostać zwrotów głowy.
Popularne są ośmiornice, kalmary czy krewetki.
Do dań z ośmiornic często używa się czerwonego wina.
Popularnym daniem z wykorzystaniem ośmiornicy jest – htapodi stifado.
Do dań z owoców morza również często dodaje się ryż, tak jak w przypadku hiszpańskiej paelli czy włoskiego risotto.

Dania wegetariańskie, stanowią duży procent przepisów w kuchni greckiej.
Warzywa często są zapiekane i podawane z nadzieniami z serów, kasz, kaszki kuskus.
Najczęściej serwowane warzywa to: cukinie, bakłażany, papryka, pomidory, karczochy.
Bardzo smacznym dodatkiem jest pasta z grochu tzw. fava.
Wspaniale smakuje z pieczywem.

Smaczne przepisy to zasługa wysokiej jakości greckich produktów. Na pierwsze miejsce zdecydowanie wysuwa się oliwa, a gaje oliwne to główne źródło dochodu wielu greckich rolników.
Oliwa dodawana jest niemalże do wszystkiego: sosów, mięs, warzyw, a nawet polewana wprost na chleb.
Również tutejsze owoce i warzywa mają wielu chętnych, a wszystko za sprawą śródziemnomorskiego, ciepłego klimatu.
Grecy są także specjalistami w produkcji serów, zwłaszcza słynnej greckiej fety. Należy ona do serów białych, miękkich, a do najsmaczniejszych zalicza się tę produkowaną z pasteryzowanego mleka koziego i owczego.
Smacznym greckim serem jest też halloumi, wytwarzany również na Cyprze.
Jest to ser solankowy półtwardy, doskonale nadaje się jako dodatek do sałatek.
Patrząc na tę mnogość przysmaków, nie bez przyczyny kuchnię grecką uznaje się za jedną z najlepszych na świecie.

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Cypryjska

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 19:39
Forum: Kuchnie świata
- Brak odpowiedzi

Zielona linia, dzieląca Cypr na część grecką i turecką, biegnie mniej więcej w połowie wyspy.
Jej kulinarny podział nie jest już taki oczywisty.

Kulinarną historię Cypru ukształtowali przede wszystkim Turcy, zamieszkujący północ wyspy, i Grecy, którzy osiedlili się na południu.
Swój ślad w tutejszych zwyczajach kulinarnych i menu pozostawili także Brytyjczycy – frytki i fast foodowe przekąski szybko zadomowiły się w barach na wyspie.

Tureckie wpływy w kuchni cypryjskiej
Zasługą kuchni tureckiej, która zdecydowanie podbiła wyspę, jest wiele dań z dodatkiem miodu, aromatycznych przypraw i bakalii takich, jak rodzynki, migdały, orzechy, daktyle i figi.
Przyroda Cypru dodatkowo wzbogaca tutejsze specjały. Wyspa obfituje w drzewa oliwne, przez co cypryjskie dania opierają się głównie na oliwkach i oliwie.
Innym popularnym drzewkiem jest szarańczyn strąkowy, który rodzi długie, mięsiste owoce.
Produkuje się z nich syrop, służący jako zalewa do przetworów owocowych i dodatek do alkoholi.
Słodkim sokiem ze strąków dawniej zastępowano cukier.

Posiłek na Cyprze
Nazwy cypryjskich potraw w tawernach po obu stronach granicy podawane są w trzech językach: greckim, tureckim i angielskim.
Posiłek zaczyna się od przystawki (mezes): oliwek, pieczywa z pastami, hummusu, świeżych warzyw, serów.
Na Cyprze, tak jak w innych krajach z  kuchnią śródziemnomorską, powszechnie jada się fetę, a także halloumi z mleka koziego i owczego.
Z tego drugiego przyrządza się m.in. zupę zwaną supa trachanas (trachanas to rodzaj owsianki).
Ulubionymi serowymi przekąskami Cypryjczyków, serwowanymi zwłaszcza na południu, są pierożki i paszteciki z ciasta filo, zapiekane z farszami (np. pastą oliwkową lub sezamową).

Cypryjskie wina
Ciepły klimat i odpowiednie warunki glebowe sprzyjają uprawie winorośli, z której produkuje się wyborne wina.
Największe winiarnie cypryjskie to ETKO, KEO i LOEL.
Niemal w każdym domostwie można znaleźć wina własnej produkcji.

Kuchnia mało wegetariańska
W odróżnieniu od innych typów  kuchni śródziemnomorskiej, np. wysp greckich, Cypryjczycy jadają przede wszystkim dania mięsne; wegetarianie muszą się sporo naszukać, by znaleźć coś odpowiedniego dla siebie.
Na stołach królują baranina i jagnięcina, z której przyrządza się słynne kleftiko, czyli mięso zapiekane z warzywami – danie popularne również w Grecji.
Na północy jada się kebab – pieczoną na ruszcie baraninę lub kurczaka.
Najpopularniejszym mięsnym daniem na Cyprze jest musaka (ziemniaki, bakłażan, mielona baranina lub wieprzowina w przypadku Greków).
Wieprzowinę dość powszechnie dusi się w winie i przygotowuję potrawę zwaną afelią.

Ryby i owoce morza na Cyprze
W regionach nadmorskich mamy pewność, że będą świeże.
Ryby przeważnie smaży się albo piecze je na ruszcie.
Z owoców morza Cypryjczycy zajadają się ośmiorniczkami i kalmarami.

Cypryjskie desery
Są bardzo ważnym elementem jadłospisu; to głównie bardzo słodkie wypieki z przeróżnymi nadzieniami.
Popularne są ciasteczka typu bakława, z orzeszkami i polane miodem, oraz paluszki cypryjskie (dahtyla kipru) – smażone na głębokim oleju, drobne zawiniątka z posiekanymi migdałami, cynamonem i cukrem.
Warto spróbować także lodów, które Cypryjczycy często produkują samodzielnie wg tradycyjnej receptury.
spices in Cypriot cuisine

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Marokańska

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 19:22
Forum: Kuchnie świata
- Odpowiedzi (2)

U bram Cieśniny Gibraltarskiej, w północno-zachodniej części Afryki, leży kraj, który swoją kulturą zachwyca niemal wszystkich przyjezdnych.
Ta barwna, oblewana wodami Morza Śródziemnego i Oceanu Atlantyckiego kraina, to także kolebka wspaniałej, pachnącej aromatycznymi przyprawami kuchni.

Kuchnia
Kuchnia marokańska podobnie jak kultura i historia kraju, to wypadkowa wielu zewnętrznych wpływów.
Poza kuchniami, które nadały smak przewodni potrawom marokańskim czyli kuchni Berberów oraz Arabów pojawiają się tutaj także smaki i składniki charakterystyczne dla kuchni wszystkich krajów położonych w obrębie basenu Morza Śródziemnego.
Do nich zalicza się oliwki, oliwę, cytrusy, świeże warzywa.
Ponadto w kuchni marokańskiej ważną rolę odegrała także kuchnia Żydów sefardyjskich, która uchodzi za dość pikantną i wyrazistą.
Pełna jest aromatycznych przypraw takich jak cynamon, suszony imbir, czosnek, kolendra, oregano.
Tutaj także pojawia się wspólny mianownik dla wszystkich kuchni śródziemnomorskich czyli oliwa, orzechy oraz warzywa takie jak bakłażany, cukinie czy pomidory.
Francja, pod której wpływem znajdowało się Maroko, również odznaczyła swoje piętno na kuchni marokańskiej czyniąc ją bardziej wyszukaną i elegancką.
Biorąc pod uwagę cechy wszystkich kuchni jakie kształtowały marokańskie kulinaria należy wyszczególnić składniki, które tworzą clou tejże kuchni.
Wśród nich znajdują się liczne aromatyczne przyprawy takie jak wspomniany już cynamon, kmin, kolendra, ale także szafran, kardamon, ziarna sezamowe, papryka oraz mięta.
Dania główne bazują zazwyczaj na mięsie drobiowym, wołowinie lub jagnięcinie, a także rybach.
Kuchnia marokańska, mimo tego, że uchodzi za bardzo mięsną, posiada także w swoim repertuarze liczne dania na bazie warzyw zarówno duszonych, grillowanych i świeżych, serwowanych jako dodatek do dań głównych oraz w postaci sałatek.
Zarówno z mięsa jak i warzyw oraz elementu charakterystycznego dla kuchni północnej Afryki, jakim jest kaszka kuskus, przyrządza się chyba najbardziej znamienną dla kuchni marokańskiej potrawę - tadżin.
Jej nazwa pochodzi od glinianego, stożkowatego naczynia w jakim potrawa jest przyrządzana.
W skład tadżinów zazwyczaj wchodzi mięso duszone z warzywami. Wyróżnia się tadżiny z wołowiny, z kurczaka, jagnięciny oraz z ryb, ale istnieją także tadżiny wegetariańskie w dużej mierze przyrządzane pod kątem turystów.
Do innych niezwykle popularnych dań marokańskich zalicza się smaczną i pożywną zupę harirę, której podstawą jest oczywiście mięso, warzywa, liczne przyprawy, a także niezwykle popularna i dodawana do wielu marokańskich dań ciecierzyca.
Dodaje się ją także do sałatek oraz tworzy się z niej popularną w kuchni arabskiej pastę hummus serwowaną do pieczywa.
Smakiem bardzo charakterystycznym jest smak kiszonych cytryn, które można przyrządzić w prosty sposób również w warunkach domowych.
Dodawane są one do wielu dań, aby nadać im oryginalności. Marokańczycy lubują się także we wszelakich słodkich deserach i ciastach, których podstawą są bakalie, orzechy, syropy, a także owoce zwłaszcza te słodkie np. figi.
Popularną słodką przekąską są rogi gazeli zwane kaab el ghzal – czyli drobne rurki nadziewane pastą z migdałów oraz obsypane cukrem.
Natomiast najbardziej popularnym drinkiem jest atai, przyrządzany z zielonej herbaty z dodatkiem mięty i sporej ilości cukru.
Napój spożywany jest nie tylko w celu zaspokojenia łaknienia, ale także odgrywa ważną rolę w codziennym życiu Marokańczyków.
Parzenie i spożywanie go to rytuał jednoczący rodziny oraz znajomych.
Należy zaznaczyć, że poza intensywnymi smakami kuchnia marokańska to także niezwykle apetyczna gra kolorów, soczystych i kuszących, które dodatkowo podkreślają jej wyrazistość i przyciągają rzesze smakoszy.

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Francuska

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 18:57
Forum: Kuchnie świata
- Brak odpowiedzi

Kuchnia Francuska
Kuchnia francuska - uważana jest niejednokrotnie  za jedną z najlepszych na świecie i mającą duży wpływ na kuchnie zachodniej Europy.
Kuchnia francuska nie jest jednolita.
Oprócz dużych różnic pomiędzy poszczególnymi regionami, można wyróżnić także tzw. haute cuisine (wysoką kuchnię) - drogie, tradycyjne dania, przygotowywane przez znanych często kucharzy oraz nouvelle cuisine (nową kuchnię), która narodziła się w opozycji wobec tej pierwszej.
Nouvelle cuisine opiera się na lekkich, zdrowych i krótko przyrządzanych daniach.

Jedzenie pełni niespotykaną rolę w życiu Francuzów.
Jakość potraw ma swoje źródło w dbałości o surowiec.
Prawdziwy kuchmistrz nie szuka mięsa czy warzyw w supermarkecie, jeśli tylko może, kupi je na pobliskim bazarku lub u znanego, pewnego sprzedawcy.
Następny warunek to absolutna świeżość produktów.
Jest to bardzo ważne, bowiem większość warzyw i dodatków podaje się jako samodzielne potrawy, często przed głównymi posiłkami.
Najczęściej jest to zielona sałata z oliwą, octem i czosnkiem lub innymi sosami.
Posiłki spożywa się trzy razy dziennie. Francuskie śniadanie to kawa, herbata lub czekolada, rogalik, chleb z masłem lub dżemem.
Obiad spożywa się w godzinach południowych i składa się z kilku dań: przystawki, dania głównego, talerza serów, deseru  i kawy.
No i kolacja – delikatne dania z warzyw, sałatki z odrobiną delikatnego mięsa. 
Zupy są podawane tylko podczas wykwintnego obiadu.
 
Francja słynie z olbrzymiej ilości serów, mają ich w sumie około 400 gatunków. „ Dobry posiłek kończy się kawałkiem dobrego sera” – uważają Francuzi. 
Do smakowitego posiłku, obowiązkowo musi być wino, które nadal jest najpopularniejszym napojem, mimo, że coraz częściej do obiadu podaje się piwo. 
Siłą tradycji kuchni francuskiej są regiony ze swoją odmiennością, specyfiką smaków, które powstawały przez wieki.
Z Francji sztuka kulinarna rozeszła się prawie po całym świecie, w tym również przeniknęła do kuchni polskiej.

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Śródziemnomorska

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 18:54
Forum: Kuchnie świata
- Odpowiedzi (3)

Terminem „kuchnia śródziemnomorska” określa się kuchnie krajów położonych w obrębie basenu Morza Śródziemnego.
Potrawy tych regionów charakteryzują się podobnymi składnikami, które są punktem wyjścia dla dań narodowych.
Świeże warzywa, zioła, owoce, oliwa, a także ryby i owoce morza spotkamy także w kuchni wysp położonych na Morzu Śródziemnym.
Niezależnie od wpływów kulinarnych, jakim dana wyspa podlega, występują tam potrawy niezwykle oryginalne i nietypowe
Do kuchni śródziemnomorskiej zaliczamy..
kuchnię cypryjską
kuchnie kreteńską
kuchnie maltańską
kuchnię korsykańską
kuchnię sardyńską
kuchnie sycylijską
wiecej: http://www.kuchniaplus.pl/kuchnioteka/ar...z3qEuxbvKd

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Tajska

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 18:45
Forum: Kuchnie świata
- Odpowiedzi (2)

Kuchnia tajska
Kuchnia tajska łączy w sobie wpływy kuchni chińskiej i hinduskiej.
Jednak oryginalność tajskich dań polega na tym, że Tajowie nie tylko zapożyczyli receptury, ale też opracowywali własne, niespotykane nigdzie indziej na świecie. Dodatkowo niezwykłość tej kuchni wynika ze stosowanych oryginalnych składników.
Jednym z najbardziej charakterystycznych jest mleko kokosowe.

Podstawą tajskiej kuchni jest sztuka łączenia pięciu smaków: słodkiego (trzcina cukrowa lub dojrzały ananas), kwaśnego ( cytryna, niedojrzały owoc mango lub niedojrzały ananas, ocet), słonego ( sól, nam plaa -sos rybny), gorzkiego (gorzki ogórek) i ostrego (chilli i papryka).

W Tajlandii nie istnieją ścisłe reguły dotyczące sposobu przygotowania dań.
To, jaki smak ma danie, zależy od prawidłowego dobrania proporcji składników, przypraw i dodatków.
Bardzo ważne znaczenia w tajskiej tradycji kulinarnej ma odpowiednie łączenia dań.
Wszystkie dania powinny być serwowane na gorąco, a dekoracyjne wycinanie owoców i warzyw jest w Tajlandii niemalże sztuką

Kuchnia tajska różni się w zależności od regionu.
Północne dania curry są ogólnie łagodniejsze niż te z rejonów północno-wschodnich czy centralnych.
Wpływ sąsiadującej Birmy odzwierciedla się w takich daniach jak wieprzowina w sosie curry z dodatkiem imbiru, tamaryndu i kurkumy, czy też Khao Soy - rosół curry z makaronem, mięsem i dodatkiem szczypioru, kapusty i plasterków cytryny.
W kuchni północno-wschodnia widoczne są wpływy Laosu – jest ona bardzo pikantna, charakteryzuje się bogactwem ostrych sałatek i dań mięsnych przyprawionych chilli. Istotnym składnikiem tej kuchni ą również owoce morza (ryby, kraby, kalmary, krewetki, homary, kałamarnice).
źródło

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Arabska

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 18:38
Forum: Kuchnie świata
- Odpowiedzi (1)

Kuchnia arabska
Kuchnia arabska definiowana jest jako kuchnia różnych regionów, obejmujących swym zasięgiem Egipt, Maroko, Tunezję, tereny od Jemenu po Somalię, Bliski Wschód.
W kuchni tej znajdziemy również wpływy tradycji kulinarnych Turcji, Grecji, Iraku, krajów bałkańskich, Iranu, Indii, Afganistanu, Berberów.

W kuchni arabskiej stosuje się dodatkowo migdały, orzeszki piniowe, pistacje i orzechy włoskie, pietruszka i mięta zaś, są dopełnieniem wielu potraw.
Najbardziej popularne sosy zawierają kombinacje oliwy z oliwek, sok z cytryny, natkę pietruszki i / lub czosnek, tahini (pasty sezamowej).
Labaneh, rozcieńczony jogurt, często przyprawiony miętą, cebulą i czosnkiem, służy jako sos do różnych dań.

Za najbardziej charakterystyczne elementy kuchni arabskiej uważa się:
Mięso: jagnięcina i kurczaka są najczęściej używane, wołowina i mięso wielbłąda wykorzystywane są rzadziej.
Drób jest stosowany głównie w obszarach przybrzeżnych, wieprzowina - na mocy prawa islamskiego -jest całkowicie zakazana.
Nabiał: produkty mleczne są powszechnie używane, zwłaszcza jogurt i biały ser.
Masło i śmietana są również popularne.

Zioła i przyprawy: mięta, tymianek (często są to elementy mieszanek zwanych za'atarem) są szeroko stosowane, aczkolwiek nie tak intensywnie jak np. w kuchni indyjskiej.
Popularne są : sezam, szafran, kurkuma, czosnek, kminek, cynamon, sumaka, liczne mieszanki czyli baharat.

Napoje: kawa i herbata, natomiast w Egipcie i Jordanii, herbata jest ważniejsze niż gorący napój kawowy.
Zboża: ryż używany jest w większości potraw, głównym składnikiem chleba jest pszenica.
Rośliny strączkowe: najbardziej popularne są soczewica , fasola Fava i ciecierzyca.

Warzywa i owoce: w kuchni arabskiej często występują takie warzywa jak ogórki, bakłażan , cukinia, okra i cebula, owoce zaś(głównie cytrusowe), często używane są jako przyprawa do przystawek.
Oliwki, daktyle, figi i granaty są charakterystyczne dla kuchni tych regionów.

Kuchnia rabska pełna jest aromatycznych przypraw takich jak cynamon, suszony imbir, czosnek, kolendra, oregano.
Charakterystyczne dla kuchni arabskiej są Kofta (grillowane kiełbaski z mielonego mięsa), kebab (kawałki jagnięcego pociętego w paseczki mięsa z różnymi dodatkami) lub mahshi - warzywa nadziewane ryżem i mięsem.
Słynny jest też mansaf - narodowa potrawą Jordanii - jagnię pieczone z aromatycznymi ziołami, podawane z ryżem, migdałami, nasionami sosny i orzechami.
Desery i słodycze są bardzo słodkie, oparte głównie na miodzie i syropie oraz orzechach np. baklawa - ciasto z orzechami i miodem lub mushabak - ciasto oblane syropem.

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Turecka

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 18:27
Forum: Kuchnie świata
- Odpowiedzi (1)

Kuchnia turecka jest odzwierciedleniem kuchni różnych regionów Imperium osmańskiego.
Jest ona wystarczająco egzotyczna, by nas czymś zaskoczyć, a bogactwo aromatów i składników na tyle ogromne, by każdy znalazł w niej coś dla siebie.
Wiele potraw z tego kraju rozpowszechniło się już na całym świecie.

Dania tureckie bazują raczej na prostych połączeniach smaków i składników.
Mięso – często jagnięcina lub baranina, dużo warzyw i owoców, aromatyczne przyprawy: papryka, chilli, świeże zioła takie jak mięta czy pietruszka oraz przyprawy korzenne takie jak cynamon, to istota kuchni tureckiej.
Do najpopularniejszych w kuchni tureckiej należą: meze ( przystawki podawane z alkoholami), börek ( rodzaj pierogów z ciasta z farszem mięsnym, serowym lub warzywnym), dolma –(warzywa z farszem lub liście winogron w które zawija się ryż z mięsem), köfte (gotowane lub pieczone mięso), pilav (dania ryżowe).

Większość potraw tureckich to dobra kombinacja należycie zbilansowanej żywności lub składników.
Na przykład: Dolma i Sarma (faszerowane i zawijane warzywa), zupy ugotowane z soczewicy, mięso i warzywa, ryż lub bulgur z grupy chleba-produktów zbożowych i ostatecznie jogurt, który podawany jest prawie ze wszystkimi daniami.
Gulasz z mięsa i warzyw jest zawsze serwowany z ryżem lub bulgur pilav.  

Zupy na bazie jogurtu z różnorodnymi płatkami oraz mieszanki mięsa i roślin strączkowych również stanowią doskonałe kombinacje.
Suszone rośliny strączkowe miesza się z warzywami, mięsem i płatkami zbożowymi.
Kebaby są przygotowywane z mięsa i podawane w tureckim chlebie.
Desery są przygotowywane głównie na bazie ciasta i przeważnie zawierają orzechy i syrop.
Najpopularniejsze desery to baklawa, lokma, tulumba tatlisi, kadayif i kunefe.

Wydrukuj tę wiadomość

  Kuchnia Bałkańska

Napisane przez: Krystyna
24-10-2015, 18:22
Forum: Kuchnie świata
- Brak odpowiedzi

Kuchnia bałkańska
Kuchnia bałkańska – tak jak i kraje leżące na półwyspie, jest bardzo różnorodna
Łączy wpływy tureckie z wpływami kuchni austriackiej oraz węgierskiej.
Duży wpływ na kuchnię bałkańską, w tym bułgarską wywarła kultura turecka.

W kuchni bałkańskiej stosuje się oliwę oraz dużą ilość warzyw (pomidory, bakłażany, cukinie, papryka), a także jogurty.
Popularne są dania z grilla serwowane z oryginalnymi dodatkami, liczne są także dania z ryb (m.in. zupy) i owoców morza.
Najbardziej znane potrawy to: papryka faszerowana, gibanica, zapiekane banany, pita w różnych oprawach.

Przyprawy używane w kuchni bałkańskiej podobne są do tych używanych w polskiej - papryka słodka i ostrą, cebulę biała i czerwona, czosnek, majeranek, bazylia.
https://naszepodroze.edu.pl/kuchnia-balkanska/

Wydrukuj tę wiadomość

  Rutuał na znalezienie pracy

Napisane przez: Pozytywka
23-10-2015, 14:57
Forum: Magia i rytuały
- Odpowiedzi (2)

Witam serdecznie, nie mam pojęcia czy w dobrym dziale zamieszczam moją prośbe. Chciałam prosić o pytanie czy moze mi ktoś poradzić jak zrobić rytuał albo cokolwiek na znalezienie stabilnej pracy???

Wydrukuj tę wiadomość


  1. Forum Ezoteryczne Dobry Tarot