-
Runa Dnia
Forum: Runa Dnia
Ostatni post: Krystyna
7 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 641
» Wyświetleń: 135.771 -
Kiny Dnia 2026
Forum: Majowie, Kiny
Ostatni post: Krystyna
7 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 274
» Wyświetleń: 32.521 -
Agathis Silbae
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 27 -
Agathis Philippinensis
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 22 -
Agathis Orbicula
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 29 -
Agathis Moorei
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 30 -
Agathis Montana
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 28 -
Agathis Microstachya
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 29 -
Agathis Macrophylla
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 30 -
Agathis Lenticula
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 29 -
Agathis Lanceolata
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 31 -
Agathis Labillardieri
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
9 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 28 -
Agathis Kinabaluensis
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
9 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 28 -
Agathis Borneensis
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
9 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 3
» Wyświetleń: 50 -
Agathis Atropurpurea
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
10 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 23 -
Agathis Robusta
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
11 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 1
» Wyświetleń: 30 -
Agathis Australis
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
11 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 2
» Wyświetleń: 39 -
Agathis
Forum: Drzewa, krzewy, pnącza
Ostatni post: Krystyna
11 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 21 -
Quartz Rose
Forum: Litoterapia
Ostatni post: Krystyna
30-09-2026, 20:28
» Odpowiedzi: 24
» Wyświetleń: 11.164 -
Lapis Lazuli
Forum: Litoterapia
Ostatni post: Krystyna
30-09-2026, 20:05
» Odpowiedzi: 24
» Wyświetleń: 11.117 -
Citrine
Forum: Litoterapia
Ostatni post: Krystyna
30-09-2026, 19:50
» Odpowiedzi: 21
» Wyświetleń: 10.133 -
Tourmaline Schörl
Forum: Litoterapia
Ostatni post: Krystyna
30-09-2026, 19:49
» Odpowiedzi: 7
» Wyświetleń: 3.055
- Postów na forum:218.781
- Wątków na forum:13.517
- Użytkownicy:1.945
- Najnowszy użytkownik:Salve
Acacia Ehrenbergiana
Gatunek drzewa lub czasami krzewu liściastego z rodziny bobowatych (Fabaceae Lindl.).
Występuje naturalnie w Afryce Północnej.
Rośnie naturalnie w Mauretanii, Maroku, Algierii, Tunezji, Libii i Egipcie
Drzewo lub krzew dorastający do 2–6 (rzadziej do 7) m wysokości.
Kora nie jest pokryta proszkiem.
Czasami odrywa się od pnia, odsłaniając zielonkawożółte, gładkie drewno
Naturalnymi siedliskami są suche obszary półpustyń na piaszczystym podłożu.
Rośnie także na glebach gliniasto-żwirowych i kamienistych.
Czasami występuje w dolinach uedów.
Siedliska dzieli między innymi z parolistowatymi (Zygophyllaceae) i Panicum turgidum
https://pl.wikipedia.org/wiki/Acacia_ehrenbergiana
Rozszerzenie:
Obszar rozciąga się na Afrykę Północną i Półwysep Arabski.
Obszar rozciąga się od Maroka i Senegalu od wybrzeża Atlantyku przez Saharę i region Sahelu po Egipt i Sudan, rośnie także w Erytrei, Etiopii i Dżibuti. W Azji Akację tę odnotowano w Arabii Saudyjskiej, Jemenie, Omanie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Katarze, a także prawdopodobnie w południowym Iranie.
Ekologia:
Towarzyszy półpustynom na podłożach piaszczystych lub żwirowych, terenom z osadowymi osadami piaskowców oraz wadiom piaszczystym lub kamienistym.
Przeżywa również na obszarach o rocznych opadach wynoszących 50–400 mm.
W południowej części Półwyspu Arabskiego wznosi się na wysokość 1900 m.
Niejasności:
Akacje występujące na obszarze północnoafrykańskim i arabskim są trudnymi do zidentyfikowania rodzajami, zwłaszcza jeśli nie są dostępne kwiaty ani owoce (najlepiej mieć oba).
Gatunek ten dość łatwo rozpoznać po bardzo małej liczbie listków pierwszego rzędu - czyli w liściu dwupierzastym jest to liczba wrzecion, na których znajdują się "prawdziwie" podłużne listki.
Najczęściej są to tylko 2 lub 4 (czyli 1 lub 2 pary), co doskonale widać na naszych zdjęciach.
https://botany.cz/cs/acacia-ehrenbergiana/
Acacia Ehrenbergiana
Rozszerzenie:
Obszar rozciąga się na Afrykę Północną i Półwysep Arabski.
Obszar rozciąga się od Maroka i Senegalu od wybrzeża Atlantyku przez Saharę i region Sahelu po Egipt i Sudan, rośnie także w Erytrei, Etiopii i Dżibuti.
W Azji akację tę odnotowano w Arabii Saudyjskiej, Jemenie, Omanie, Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Katarze, a także prawdopodobnie w południowym Iranie.
Ekologia:
Towarzyszy półpustynom na podłożach piaszczystych lub żwirowych, terenom z osadowymi osadami piaskowców oraz wadiom piaszczystym lub kamienistym.
Przeżywa również na obszarach o rocznych opadach wynoszących 50–400 mm.
W południowej części Półwyspu Arabskiego wznosi się na wysokość 1900 m.
Opis:
Krzew liściasty lub niewielkie drzewo, dorasta do wysokości 2–6(–7) m;
Pień dorasta do średnicy 20–30 cm; kora jest ciemnobrązowa, bruzdowana, pędy zielone, błyszczące, stopniowo brązowiejące.
Liście są naprzemienne, dwukrotnie pierzaste, wrzeciono główne ma 1–2 (–4) pary pierzastych listków pierwszego rzędu;
Ulotki drugiego rzędu to 8–12 par; listki podłużne, długości 2–3 mm, zaokrąglone na wierzchołku; przylistki przekształcają się w kolce o długości 2–6 cm, przeważnie proste, rzadziej zakrzywione lub haczykowate, dłuższe od liści.
Kwiaty tworzą kuliste wiechy o średnicy 1–1,5 cm; na gęsto szarych ogonkach gruczołowych;
Korona jest biała lub kremowa, naga lub niewyraźnie owłosiona.
Strąki są pęknięte, zduszone, liniowe, o długości 5–10 cm.
Niejasności:
Akacje występujące na obszarze północnoafrykańskim i arabskim są trudnymi do zidentyfikowania rodzajami, zwłaszcza jeśli nie są dostępne kwiaty ani owoce (najlepiej mieć oba).
https://botany.cz/cs/acacia-ehrenbergiana/
Acacia Ehrenbergiana
Gatunek drzewa lub czasami krzewu liściastego z rodziny bobowatych (Fabaceae Lindl.).
Występuje naturalnie w Afryce Północnej.
Rośnie naturalnie w Mauretanii, Maroku, Algierii, Tunezji, Libii i Egipcie
Biologia i ekologia
Naturalnymi siedliskami są suche obszary półpustyń na piaszczystym podłożu.
Rośnie także na glebach gliniasto-żwirowych i kamienistych.
Czasami występuje w dolinach uedów.
Siedliska dzieli między innymi z parolistowatymi (Zygophyllaceae) i Panicum Turgidum
https://pl.wikipedia.org/wiki/Acacia_ehrenbergiana
https://identify.plantnet.org/clcpro/spe...Hayne/data
https://www.floraofqatar.com/acacia_ehrenbergiana.htm
Acacia Cognata
Acacia Cognata, powszechnie znana jako Bower Wattle, River Wattle or Narrow-Leaved Bower Wattle, to gatunek drzewa lub krzewu, który jest endemiczny dla południowo-wschodniej Australii
Zwykle dorasta do wysokości 0,6 do 10 m (2 stopy 0 cali do 32 stóp 10 cali) i ma pokrój od wyprostowanego do rozłożystego.
Ma gładką, szarą lub szarobrązową korę na pniu i większych gałęziach.
Gałęzie mają niskie podłużne zielone do brązowych grzbiety, które przeplatają się z lepkimi żywicznymi pasmami.
Zielone, liniowe do wąskoeliptycznych listków są lekko zakrzywione i mają długość od 4 do 10 cm (1,6 do 3,9 cala) i szerokość od 1 do 3,5 mm (0,039 do 0,138 cala).
Rzadko owłosione do nagich listków mają orzęsione brzegi z trzema głównymi podłużnymi żyłkami.
Jasnożółte, kuliste główki kwiatowe mają średnicę od 3 do 6 mm (od 0,12 do 0,24 cala) i zawierają od 10 do 25 kwiatów.
Pojawiają się pojedynczo lub parami w kątach liści od lipca do października w rodzimym zasięgu gatunku.
Papierowe, proste, płaskie strąki nasienne są lekko uniesione nad nasionami o długości od 3 do 10 cm (od 1,2 do 3,9 cala) i szerokości od 2 do 4 mm (od 0,079 do 0,157 cala)
Dystrybucja
Gatunek ten pochodzi z stanów Nowa Południowa Walia i Wiktoria , gdzie rośnie na glebach granitowych jako część suchych zbiorowisk lasów twardolistnych
Taksonomia
Gatunek ten został po raz pierwszy formalnie opisany przez botanika Karela Domina w 1926 roku w ramach pracy Beitrage zur Flora und Pflanzengeographie Australiens opublikowanej w dziele Bibliotheca Botanica .
W 2003 roku został przeklasyfikowany jako Racosperma cognatum przez Leslie Pedley, a następnie przeniesiony z powrotem do rodzaju Acacia w 2006 roku
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_cognata
https://apps.lucidcentral.org/wattle/tex...ognata.htm
https://malleedesign.com.au/the-weepiest...a-cognata/
https://www.gbif.org/occurrence/gallery?...ey=2979090
Acacia Cyclops
Krzew przybrzeżny lub niewielkie drzewo z rodziny bobowatych
Pochodzi z Australii, występuje wzdłuż zachodniego wybrzeża Australii Zachodniej aż do Leeman na północy i wzdłuż południowego wybrzeża w Australii Południowej
Ludzie Noongar z Australii Zachodniej znają tę roślinę jako wilyawa or woolya wah
Dystrybucja:
Pochodzi z Australii
Pierwotny obszar położony jest w południowo-zachodniej i południowej części kontynentu, w pozostałych częściach kontynentu występuje wtórnie. Ponadto gatunek ten został introdukowany na inne obszary, takie jak południowa Afryka, Kalifornia, Wyspy Kanaryjskie i południowo-zachodnia część Morza Śródziemnego.
Miejscami ma charakter inwazyjny.
Ekologia:
Rośnie na wybrzeżu morskim w klimacie śródziemnomorskim z łagodnymi zimami i gorącymi, suchymi latami, toleruje zasolenie gleby i mgłę solną. Często towarzyszą wapienne lub szlifowane wydmy.
Zimozielony krzew lub małe drzewo (0,5–)1–6(–8) m wys.
Gałązki są nieco kanciaste, nagie. Liście zastąpione są przez filodia (ogonki), które są proste, podłużne, eliptyczne do jajowatych, asymetryczne, nieco zakrzywione, o długości 4–9,5 (–11) cm i szerokości 0,5–1,5 (–2,2) cm, twardkowate, z 3–5 wyraźne żyły, nagie, tępe, spiczaste lub spiczaste na wierzchołku.
Kwiatostany składają się zwykle z 2 kielichowych, skróconych grona na szypułkach o długości 0,4–1,2(–2) cm (jeden jest często karłowaty); pręciki o średnicy 5–7 mm tworzą (30–)60–75 kwiatów pięcioramiennych; kielich w kształcie dzwonu, długości 1,2–1,7 mm, zrośnięty w 1/2–3/4; korona dzwonkowata, długości 2,2–2,5 mm, żółta; pręciki o długości 4–4,5 mm; słupek jest pojedynczy.
Owocem jest spłaszczony, cylindryczny, poskręcany strąk o długości do 15 cm i szerokości 0,7–1,5 cm, nieregularnie wciśnięty między nasiona; nasiona są eliptyczne, długości 5–7 mm, ciemnobrązowe, błyszczące, z pomarańczową do czerwonej opaską otaczającą nasiona.
Zamienniki:
Akacje drobnokwiatowe i zwykle mało kwitnące z filodiami („proste liście”).
https://botany.cz/cs/acacia-cyclops/
Taksonomia
Gatunek ten został po raz pierwszy formalnie opisany przez botanika George'a Dona w 1832 roku w pracy A General History of Dichlamydeous Plants .
W 2003 roku Leslie Pedley dokonał reklasyfikacji gatunku jako Racosperma Eglandulosum, a w 2006 roku przeniósł go z powrotem do rodzaju Acacia.
Znanych jest wiele synonimów tego gatunku, w tym Acacia Cyclopis , Acacia Mirbeli i Acacia Eglandulosa
Zastosowania
Rdzenni Australijczycy mielą nasiona na mąkę, aby uzyskać z nich hummus, nasiona są dobrym źródłem węglowodanów, tłuszczów i białka. Strąki nasion są również miażdżone, gdy są jeszcze zielone, aby uzyskać środek odstraszający owady i filtr przeciwsłoneczny, który jest również stosowany w leczeniu egzemy
Strąki można również wykorzystać do przygotowania roztworu mydła.
Jadalna guma wydzielana z pnia może być używana jako guma do żucia lub do produkcji kleju.
Drewno jest wykorzystywane do produkcji różnych narzędzi, a zgniłe drewno jest dobrym źródłem larw witchetty
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_cyclops
https://www.arbolesornamentales.es/Acaciacyclops.htm
Acacia Conjunctifolia
Acacia Conjunctifolia to krzew należący do rodzaju Acacia i podrodzaju Juliflorae
Pochodzi z części północnej Australii.
Krzew ten zazwyczaj osiąga wysokość od 1,5 do 2 metrów (od 5 do 7 stóp) z kanciastymi brązowymi do ciemnobrązowych gałązkami, które mają wyraźne grzbiety.
Zielone, liniowe do wąskoeliptycznych lub wąskolancetowatych listki występują pojedynczo lub w skupiskach po dwa do czterech.
Listki są płaskie i proste do lekko zakrzywionych o długości od 0,8 do 2,7 centymetrów (0,31 do 1,06 cala) i szerokości od 1 do 3,5 milimetrów (0,039 do 0,138 cala). Kwitnie od maja do września wytwarzając jasnożółte kwiaty.
Kwiatostany mają długość od 0,7 do 3 cm (0,28 do 1,18 cala).
Po kwitnieniu tworzą się wyprostowane i liniowe strąki nasienne , które są proste do lekko zakrzywionych.
Strąki mają długość od 3 do 7 cm (od 1,18 do 2,76 cala) i szerokość od 3,5 do 7 mm (od 0,138 do 0,276 cala) i często są wąskoskrzydłe. Ciemnobrązowe nasiona wewnątrz mają kształt podłużny do wąsko-podłużno-eliptycznego i długość od 3 do 6 mm (od 0,118 do 0,236 cala)
Taksonomia
Gatunek ten został po raz pierwszy formalnie opisany przez botanika Ferdinanda von Muellera w 1879 roku w pracy Fragmenta Phytographiae Australiae .
W 1987 roku Leslie Pedley dokonał reklasyfikacji gatunku jako Racosperma conjunctifolium, a w 2001 roku przypisał go z powrotem do rodzaju Acacia.
Dystrybucja
Występuje w górnym krańcu Terytorium Północnego i na niewielkim obszarze w północno-zachodnim Queensland, gdzie rośnie na kamienistych i piaszczystych glebach, zwykle na laterycie lub kwarcycie, w części lasów eukaliptusowych lub zarośniętych otwartych zbiorowiskach leśnych.
W Australii Zachodniej występuje na niewielkim obszarze regionu Kimberley, gdzie rośnie na piaskowcowych skałach wystających ponad korytami strumieni.
Uważa się, że jest blisko spokrewniona z Acacia amentifera
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_conjunctifolia
https://botany.cz/cs/acacia-conjunctifolia/
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...usa-01.jpg
Acacia Confusa
Występowanie:
Pochodzi z Filipin i prawdopodobnie Tajwanu (pierwotne występowanie jest niepewne), wtórne wystąpienia odnotowano w innych miejscach w Azji Południowo-Wschodniej i Wschodniej (Wyspy Riukiu, Chiny kontynentalne, Wietnam, Malezja i Indonezja), a także w liczba wysp w Oceanii (aż do Wysp Hawajskich) i na Oceanie Indyjskim (Mauritius, Seszele).
Ekologia:
Rośnie w klimacie gorącym i wilgotnym, na siedliskach wilgotnych i meksykańskich, często tworząc drzewostany jednogatunkowe, w których skutecznie tłumi runo innych gatunków.
Opis:
Zimozielone drzewo dorastające do 6–15 m wys.; kora na pniu jest szara do brązowej.
Liście siewek i zrazu są dwukrotnie pierzaste; u starszych osobników zastępują je filodia (ogonki rozszerzone łuskami), które są naprzemienne, wąsko lancetowate, czasem nieco sierpowato zakrzywione, o długości 6–10 cm i szerokości 0,5–1,3 cm, najczęściej z 5 podłużnymi żyłkami, tępo skierowanymi w stronę wierzchołka. wierzchołku, ale z haczykowatym końcem.
Kwiatostany tworzą kuliste szypułki; kwiaty są drobne, złotożółte, pachnące; działki o długości 1–1,3 mm; działki zielonkawe, długości 1,5–1,9 mm; pręciki liczne, długości około 3,5 mm; słupek tworzy pojedynczy słupek.
Owoce to czarnobrązowe, płaskie strąki o długości 4–9(–12) cm i szerokości 0,7–1,5 cm; zawierają szeroko elipsoidalne, trujące nasiona o długości 5–6 mm.
Zastosowanie:
Uprawiany jako drzewo ozdobne, pozyskuje się z niego również garbniki.
Atakuje szybko na naruszonych glebach i po pożarach; na obszarach dystrybucji wtórnej ma czasami niebezpieczny charakter inwazyjny.
https://botany.cz/cs/acacia-confusa/
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_confusa
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_confusa
https://www.iplantz.com/plant/11/acacia-confusa/
https://malamant.files.wordpress.com/201...cn0585.jpg
https://ic.pics.livejournal.com/malamant...97_900.jpg
https://ic.pics.livejournal.com/malamant...38_900.jpg
https://malamant.files.wordpress.com/201...-001-2.jpg
https://malamant.files.wordpress.com/201...0582-2.jpg
https://malamant.files.wordpress.com/201...-001-2.jpg
https://malamant.files.wordpress.com/201...-001-2.jpg
https://malamant.files.wordpress.com/201...0571-2.jpg
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...leyana.jpg
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c..._email.jpg
Acacia Baileyana
Acacia Baileyana or Cootamundra wattle to krzew lub drzewo z rodziny roślin kwitnących Fabaceae
Nazwa naukowa gatunku honoruje botanika Fredericka Mansona Baileya
Jest rodzimy dla bardzo małego obszaru w południowej części śródlądowej Nowej Południowej Walii, obejmującego dystrykty Temora, Cootamundra, Stockinbingal i Bethungra.
Jednakże był szeroko sadzony w innych stanach i terytoriach Australii.
W wielu obszarach Wiktorii został naturalizowany i jest uważany za chwast , wypierając rodzime gatunki wiktoriańskie.
Prawie wszystkie Akacje mają kremowe do złotych kwiatów.
Małe kwiaty są ułożone w kuliste do cylindrycznych kwiatostanów, przy czym widoczne są tylko pręciki
Akacje zostały szeroko wprowadzone do Nowej Zelandii .
Zastosowania
Jest wykorzystywana w Europie w przemyśle kwiatów ciętych.
Jest również wykorzystywana jako pokarm dla pszczół w produkcji miodu
Amerykańska projektantka krajobrazu miejskiego Renée Gunter wykorzystuje tę roślinę na swoim trawniku w South Los Angeles jako odporną na suszę alternatywę dla roślin bardziej spragnionych.
Analiza chemiczna Acacia Baileyana wykazała zawartość alkaloidów mniejszą niż 0,02%
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_baileyana
https://resources.austplants.com.au/plan...baileyana/
https://www.plantarium.ru/page/image/id/436604.html
https://www.specialplants.net/shop/seeds..._purpurea/
https://www.medianauka.pl/Acacia-baileyana
https://apps.cals.arizona.edu/arboretum/...spx?id=839
Historia naturalna: Akacja Cootamundra jest rośliną pochodzącą z Australii i miasta Cootamundra w Nowej Południowej Walii.
Zamieszkując zarówno górne, jak i dolne góry, rośliny te wytwarzają wiele nasion i rosną bardzo szybko.
Dominują w tym obszarze.
Nasiona są głównie rozsiewane przez ptaki, jednak według Rady Miasta Blue Mountains mogą być rozsiewane przez mrówki, maszyny lub wyrzucane do odpadów ogrodowych
Roślina wytwarza strąki, które zawierają wiele nasion; nasiona te żyją bardzo długo, gdy znajdą się w glebie.
Roślina ta rozprzestrzeniła się, ponieważ została pomylona z rodzimą akacją występującą w innych obszarach i jest sadzona.
Jest inwazyjna i szybko przejmuje obszar.
Roślinę można kontrolować, usuwając i zbierając wszystkie strąki, zanim nasiona dostaną się do gleby.
W ten sposób rośliny mogą być wykorzystywane w obszarach miejskich do ozdobnego kształtowania krajobrazu.
Uwagi dotyczące uprawy: Acacia baileyana najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Roślina ma niskie zapotrzebowanie na wodę i jest odporna na temperatury do prawie 0 °F. Do rozmnażania można używać sadzonek liściowych. (1).
Etnobotanika:
Acacia baileyana ma wiele zastosowań. Jest fantastyczną rośliną pionierską i może być używana do rewitalizacji zniszczonego obszaru, takiego jak kopalnia lub pobocze drogi. Aborygeńskie populacje australijskie używały drewna do budowy włóczni, tarcz i innych broni. Strąki drzewa można łączyć z wodą, aby stworzyć pastę używaną do leczenia wysypek skórnych. Z rośliny można wyekstrahować barwnik do stosowania z wełną.
https://identify.plantnet.org/pl/k-world...uell./data
https://apps.cals.arizona.edu/arboretum/...spx?id=839
https://malamant.livejournal.com/753119.html
https://malamant.livejournal.com/753119.html
Vachellia to rodzaj roślin kwiatowych z rodziny bobowatych, Fabaceae, powszechnie znanych jako Drzewa Cierniowe lub Akacje
Należy do podrodziny Mimosoideae .
Jej gatunki były uważane za członków rodzaju Acacia do 2009 roku.
Vachellia można odróżnić od innych Akacji po kwiatostanach główkowatych i kolczastych przylistkach
Przed odkryciem Nowego Świata Europejczycy w regionie Morza Śródziemnego znali kilka gatunków Vachellia, które znali jako źródła medycyny i mieli dla nich nazwy, które odziedziczyli po Grekach i Rzymianach
Ten szeroko rozpowszechniony rodzaj występuje w różnych otwartych siedliskach tropikalnych i subtropikalnych i lokalnie dominuje.
W niektórych częściach Afryki gatunki Vachellia kształtują się stopniowo pod wpływem zwierząt roślinożernych o coraz większych rozmiarach i wysokości, takich jak gazela, gerenuk i żyrafa .
Rodzaj w Afryce wykształcił zatem ciernie w obronie przed takim roślinożerstwem
Nomenklatura
Do 2005 roku taksonomowie zdecydowali, że Acacia Sensu Lato powinna zostać podzielona na co najmniej pięć odrębnych rodzajów.
ICN nakazała, aby w tych okolicznościach nazwa Acacia pozostała przy oryginalnym typie , którym była Acacia Nilotica
Jednak w tym roku Komitet Generalny IBC zdecydował, że Acacia powinna otrzymać nowy typ ( Acacia Verticillatum ), aby ~920 gatunków australijskich akacji nie musiało być zmienianych na Racosperma .
Decyzji tej sprzeciwiło się 54,9% lub 247 przedstawicieli na kongresie w 2005 roku, podczas gdy za nią oddano 45,1% lub 203 głosy.
Jednak ponieważ do odrzucenia decyzji komitetu wymagane było 60% głosów, decyzja została przyjęta, a nom. cons. propositum zostało wymienione w Załączniku III (str. 286)
Kongres w 2011 r. zagłosował większością głosów 373 do 172 za utrzymaniem decyzji z 2005 r., co oznacza, że nazwa Acacia i nowy typ odnoszą się do większości gatunków Acacia Sensu Lato , a nie do tego rodzaju.
Niektórzy członkowie społeczności botanicznej pozostają jednak nieprzekonani, a użycie nazwy Acacia w literaturze naukowej nadal przewyższa użycie nowych nazw rodzajowych.
Opis
Przedstawicielami Vachellia są drzewa lub krzewy, czasami pnące, i zawsze uzbrojone.
Młodsze rośliny, szczególnie, są uzbrojone w kolce, które są zmodyfikowanymi przylistkami , umieszczonymi w pobliżu nasady liści.
Niektóre ( por . V. tortilis , Vachellia hebeclada [ Wikidata ] , V. luederitzii i V. reficiens ) są również uzbrojone w pary, zakrzywione kolce (oprócz kolców).
Liście są naprzemienne i ułożone podwójnie pierzasto, a ich pinny są zwykle naprzeciwległe.
Kwiatostany groniaste zwykle wyrastają z kątów liści. Żółte lub kremowobiałe kwiaty są wytwarzane w kulistych główkach, lub rzadko w wydłużonych kłosach, co jest ogólną regułą w pokrewnym rodzaju Senegalia .
Kwiaty są zazwyczaj obupłciowe z licznymi pręcikami, ale kwiaty jednopłciowe zostały odnotowane u V. nilotica ( por . Sinha, 1971)
Kielich i korona są zazwyczaj 4-5-płatowe.
Gruczoły są zwykle obecne na osadce i górnej stronie ogonka
Strąk nasienny może być prosty, zakrzywiony lub zwinięty, a także pękający lub niepękający.
Lista gatunków
Spośród 163 gatunków przypisanych obecnie do Vachellia,
52 pochodzi z obu Ameryk,
83 z Afryki , Madagaskaru i Wysp Maskarenów,
32 z Azji
9 z Australii i wysp Pacyfiku
https://www.inaturalist.org/taxa/72418-Vachellia
Niepewne miejsce
Podejrzewa się, że gatunki te należą do Vachellia , jednak nie zostały formalnie przeniesione.
Acacia Callicoma Meisn.
Acacia Harala Thulin & Gifri
Acacia Hunteri Oliv.
Acacia Johnwoodii Boulos
Acacia Planifrons Koenig ex Wight & Arn.
Acacia Pseudo-eburnea J.R. Drumm. ex Dunn
Acacia Tanjorensis Ragup., Thoth. & Mahad.
Acacia Yemenensis Boulos
Hybrids
Vachellia × Cedilloi (Rico Arce) Seigler & Ebinger
Vachellia Campechiana × Pennatula
Vachellia Erioloba × Haematoxylon
Vachellia × Gladiata (Saff.) Seigler & Ebinger
Vachellia Kirkii × Seyal
Vachellia Macracantha × Pennatula
Vachellia Seyal var. fistula × Xanthophloea
Vachellia × Standleyi (Saff.) Seigler & Ebinger
https://en.wikipedia.org/wiki/Vachellia
Acacia Calamifolia
Taksonomia
Gatunek ten został po raz pierwszy formalnie opisany przez botanika Roberta Sweeta w dziele Johna Lindleya Edwards's Botanical Register w 1824 roku.
Gatunek ten został przeklasyfikowany jako Racosperma Calamifolium przez Leslie Pedley w 2003 roku, a następnie ponownie przeniesiony do rodzaju Acacia w 2006 roku.
Inne synonimy to; Acacia Microcarpa var. Linearis, Acacia Pulverulenta i Acacia Uncinata
Epitet gatunkowy pochodzi od łacińskich słów calamus oznaczającego trzcinę i folium oznaczającego liść, nawiązując do kształtu liści.
Dystrybucja
Krzew ten występuje w Australii Południowej od pasma Flinders na północy i południu do pasma Tothill w północnych górach Mount Lofty i na wschód do Broken Hill i centralnych części Nowej Południowej Walii
Często jest częścią społeczności leśnych i otwartych zarośli, gdzie rośnie na różnych rodzajach gleby. Występuje również w północno-zachodniej Wiktorii .
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_calamifolia
Występowanie:
Endemiczny dla południowo-wschodniej Australii , rosnący w stanach Australii Południowej, Wiktorii i Nowej Południowej Walii, postać Queensland jest niewiarygodna.
Ekologia:
Gatunek stosunkowo mało wymagający, rośnie w otwartych zaroślach i lasach jasnych, w różnych warunkach glebowych.
Opis:
Krzew dorastający do 1–3(–10) m wys., zwykle kulisty; gałęzie są nagie.
Filodia proste są liniowe, mają długość 8–20 cm i szerokość zaledwie 1–1,5 mm, są prawie okrągłe, zielone do szarozielonych, spiczaste i haczykowate na końcu.
Kwiatostany to gęste, kuliste grona, rosnące w gronach o długości 1–2,5(–3) cm, rozmieszczonych w 2–8(–14) kątach filodiów; szypułki mają (3–)4–10(–15) mm długości, nagie; kwiatów jest 5, po 30–45 w wiechach, kielich ma kształt dzwonu; korona jest stopiona, żółta; jest wiele kijów.
Strąki są zduszone, do 15 cm długości i 0,3–0,6 cm szerokości, twarde, zdrewniałe, okrągłe; nasiona są podłużne, ciemnobrązowe do czarnych.
Zastosowanie:
Gatunek ma potencjał ozdobny, toleruje spadki temperatur poniżej punktu zamarzania.
https://botany.cz/cs/acacia-calamifolia/
https://syzygium.xyz/saplants/Fabaceae/A...folia.html
Acacia Acellerata
Acacia Acellerata to gatunek rośliny kwitnącej z rodziny Bobowatych, endemiczny dla południowo-zachodniej Australii Zachodniej.
Jest to sztywny, przeważnie nagi krzew z listkami, które są mniej więcej okrągłe na przekroju poprzecznym, główkami złocistożółtych kwiatów i liniowymi, falistymi strąkami .
Taksonomia
Gatunek Acacia Acellerata został po raz pierwszy formalnie opisany w 1927 roku przez Josepha Maidena i Williama Blakely'ego w czasopiśmie Journal of the Royal Society of Western Australia na podstawie okazów zebranych w paśmie Stirling przez Alexandra Morrisona
Epitet gatunkowy ( acellerata ) oznacza „ostry” lub „gryzący”, odnosząc się do ostro zakończonych listków.
Dystrybucja
Gatunek ten rośnie na falistych równinach i wzdłuż cieków wodnych jako część zbiorowisk zaroślowych na glebach gliniastych lub gliniasto-piaszczystych.
Ma on nieregularny zasięg występowania i występuje na obszarze pomiędzy Cranbrook i na wschód od pasma Stirling, pomiędzy Jerramungup i Ravensthorpe
Gatunek ten jest czasami kojarzony z Acacia curvata lub A. leptoneura
https://en.wikipedia.org/wiki/Acacia_acellerata
https://apps.lucidcentral.org/wattle/tex...lerata.htm

