<![CDATA[Forum Ezoteryczne Dobry Tarot - Drzewa, krzewy, pnącza]]> https://dobrytarot.pl/ Sun, 16 Aug 2026 09:39:25 +0000 MyBB <![CDATA[Juglans Venezuelensis]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17374 Sun, 16 Aug 2026 10:25:23 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17374 https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_venezuelensis]]> https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_venezuelensis]]> <![CDATA[Juglans Olanchana]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17373 Sun, 16 Aug 2026 10:22:36 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17373 https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_olanchana]]> https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_olanchana]]> <![CDATA[Juglans Neotropica]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17372 Sun, 16 Aug 2026 10:18:15 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17372 https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_neotropica]]> https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_neotropica]]> <![CDATA[Juglans Mollis]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17371 Sun, 16 Aug 2026 10:14:21 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17371 https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_mollis]]> https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_mollis]]> <![CDATA[Juglans Jamaicensis]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17370 Sun, 16 Aug 2026 10:10:50 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17370 https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_jamaicensis]]> https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_jamaicensis]]> <![CDATA[Juglans Boliviana]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17369 Sun, 16 Aug 2026 10:07:05 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17369 https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_boliviana]]> https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_boliviana]]> <![CDATA[Juglans Australis]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17368 Sun, 16 Aug 2026 10:04:19 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17368 Juglans Australis
Juglans Australis, the Nogal Criollo to gatunek rośliny z rodziny juglandowatych
To duże, szybko rosnące drzewo może osiągnąć 20 m (66 stóp) wysokości na wysokości 0,5–1,5 km (1600–4900 stóp) w południowych andyjskich lasach mglistych Yungas , górskich lasach mglistych na wschodnich zboczach Andów w prowincjach Tucumán, Salta i Jujuy w Argentynie oraz w departamentach Tarija i Chuquisaca w Boliwii 
Jest zagrożone utratą siedlisk
Opis
Juglans  Australis to rozłożyste drzewo liściaste o szerokości do 25 m (82 stóp), które produkuje drewno najwyższej jakości, z prostym pniem o wysokości do 6 m (20 stóp) i średnicy do 5 dm (20 cali)
Drewno jest gęste (640 kg/m³ ), twarde i mocne. 
Po wysuszeniu skurcz promieniowy wynosi 2,2%, a skurcz styczny 4,7%.
Pierzasto złożone liście są ułożone naprzemiennie i zawierają do piętnastu owalno-lancetowatych, drobno ząbkowanych listków.     
Podobnie jak większość Orzechów Włoskich, Juglans Australis wytwarza juglonę, substancję allelopatyczną, która zmniejsza konkurencję ze strony innych roślin rosnących w pobliżu.
Jest bardziej odporny na mróz niż Orzech Włoski (Juglans  Regia)

Zastosowania
Niedojrzałe owoce są marynowane w całości do spożycia przez ludzi. 
Dojrzałe orzechy są również spożywane. 
Skoncentrowany ekstrakt z łupiny jest stosowany jako środek przeciwrobaczy .  
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_australis]]> Juglans Australis
Juglans Australis, the Nogal Criollo to gatunek rośliny z rodziny juglandowatych
To duże, szybko rosnące drzewo może osiągnąć 20 m (66 stóp) wysokości na wysokości 0,5–1,5 km (1600–4900 stóp) w południowych andyjskich lasach mglistych Yungas , górskich lasach mglistych na wschodnich zboczach Andów w prowincjach Tucumán, Salta i Jujuy w Argentynie oraz w departamentach Tarija i Chuquisaca w Boliwii 
Jest zagrożone utratą siedlisk
Opis
Juglans  Australis to rozłożyste drzewo liściaste o szerokości do 25 m (82 stóp), które produkuje drewno najwyższej jakości, z prostym pniem o wysokości do 6 m (20 stóp) i średnicy do 5 dm (20 cali)
Drewno jest gęste (640 kg/m³ ), twarde i mocne. 
Po wysuszeniu skurcz promieniowy wynosi 2,2%, a skurcz styczny 4,7%.
Pierzasto złożone liście są ułożone naprzemiennie i zawierają do piętnastu owalno-lancetowatych, drobno ząbkowanych listków.     
Podobnie jak większość Orzechów Włoskich, Juglans Australis wytwarza juglonę, substancję allelopatyczną, która zmniejsza konkurencję ze strony innych roślin rosnących w pobliżu.
Jest bardziej odporny na mróz niż Orzech Włoski (Juglans  Regia)

Zastosowania
Niedojrzałe owoce są marynowane w całości do spożycia przez ludzi. 
Dojrzałe orzechy są również spożywane. 
Skoncentrowany ekstrakt z łupiny jest stosowany jako środek przeciwrobaczy .  
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_australis]]> <![CDATA[Juglans Sigillata]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17367 Sun, 16 Aug 2026 01:16:47 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17367 Juglans Sigillata
Juglans Sigillata , potocznie nazywany Walnut Iron (chiń .泡核桃, pao he tao), to gatunek drzewa z rodziny Orzechowatych (Juglandaceae), pochodzący z wschodnich Himalajów i zachodnich Chin. 
Drzewo to jest uprawiane ze względu na jadalne Orzechy Włoskie, a po pomyślnym wdrożeniu technologii szczepienia wyhodowano co najmniej 80 autoryzowanych lub zatwierdzonych odmian
Opis
Orzech Żelazny to średniej wielkości drzewo liściaste osiągające wysokość do 25 metrów
Liście mają 15–50 centymetrów długości, są naprzemianległe, złożone, z 9–11(–15) listkami, każdy o długości 6–18 cm i szerokości 3–8 cm 
Listki mają brzegi całe lub delikatnie ząbkowane. 
Orzechy są kuliste do owalnych, ze spiczastym wierzchołkiem oraz guzkami i wgłębieniami przypominającymi foki (Sigillatae, od których pochodzi nazwa naukowa) w bardzo grubej, twardej skorupie (od której pochodzi nazwa zwyczajowa „Orzech Żelazny”)

Taksonomia
Orzech Żelazisty był znany w Chinach od dawna, zanim formalnie opisano go w 1906 roku i nadano mu naukową nazwę Juglans Sigillata przez francuskiego botanika Louisa-Alberta Dode [ fr ]

Zastosowania
Drzewo to uprawiane jest ze względu na jadalne Orzechy, a po pomyślnym wdrożeniu technologii szczepienia wytworzono co najmniej 80 autoryzowanych lub zatwierdzonych odmian 
Jest szeroko uprawiane w Chinach do produkcji Orzechów Włoskich i Drewna. 
Występuje powszechnie w Junnanie , wiodącym regionie produkcji Orzechów Włoskich w Chinach pod względem powierzchni upraw i plonów, ale występuje również w Guizhou, Syczuanie i Tybecie w Chinach. 
Czasami jest uprawiane w ogrodach i parkach jako roślina ozdobna
Poza swoim rodzimym zasięgiem było po raz pierwszy uprawiane w Hackfalls Arboretum w Nowej Zelandii około 2000 roku, a następnie szerzej od 2005 roku.

Juglans Sigillata jest blisko spokrewniony z Orzechem Włoskim Juglans Regia 
Zsekwencjonowanie genomu o długości 536,50 Mb stanowi solidną podstawę do dalszych badań genomicznych nad uprawami Orzechów i gatunkami pokrewnymi, a także dostarcza cennych zasobów dla hodowców roślin. 
Wskazuje to na szacowany czas dywergencji między Juglans Sigillata a szerzej uprawianym Juglans Regia 49 milionów lat temu.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_sigillata]]> Juglans Sigillata
Juglans Sigillata , potocznie nazywany Walnut Iron (chiń .泡核桃, pao he tao), to gatunek drzewa z rodziny Orzechowatych (Juglandaceae), pochodzący z wschodnich Himalajów i zachodnich Chin. 
Drzewo to jest uprawiane ze względu na jadalne Orzechy Włoskie, a po pomyślnym wdrożeniu technologii szczepienia wyhodowano co najmniej 80 autoryzowanych lub zatwierdzonych odmian
Opis
Orzech Żelazny to średniej wielkości drzewo liściaste osiągające wysokość do 25 metrów
Liście mają 15–50 centymetrów długości, są naprzemianległe, złożone, z 9–11(–15) listkami, każdy o długości 6–18 cm i szerokości 3–8 cm 
Listki mają brzegi całe lub delikatnie ząbkowane. 
Orzechy są kuliste do owalnych, ze spiczastym wierzchołkiem oraz guzkami i wgłębieniami przypominającymi foki (Sigillatae, od których pochodzi nazwa naukowa) w bardzo grubej, twardej skorupie (od której pochodzi nazwa zwyczajowa „Orzech Żelazny”)

Taksonomia
Orzech Żelazisty był znany w Chinach od dawna, zanim formalnie opisano go w 1906 roku i nadano mu naukową nazwę Juglans Sigillata przez francuskiego botanika Louisa-Alberta Dode [ fr ]

Zastosowania
Drzewo to uprawiane jest ze względu na jadalne Orzechy, a po pomyślnym wdrożeniu technologii szczepienia wytworzono co najmniej 80 autoryzowanych lub zatwierdzonych odmian 
Jest szeroko uprawiane w Chinach do produkcji Orzechów Włoskich i Drewna. 
Występuje powszechnie w Junnanie , wiodącym regionie produkcji Orzechów Włoskich w Chinach pod względem powierzchni upraw i plonów, ale występuje również w Guizhou, Syczuanie i Tybecie w Chinach. 
Czasami jest uprawiane w ogrodach i parkach jako roślina ozdobna
Poza swoim rodzimym zasięgiem było po raz pierwszy uprawiane w Hackfalls Arboretum w Nowej Zelandii około 2000 roku, a następnie szerzej od 2005 roku.

Juglans Sigillata jest blisko spokrewniony z Orzechem Włoskim Juglans Regia 
Zsekwencjonowanie genomu o długości 536,50 Mb stanowi solidną podstawę do dalszych badań genomicznych nad uprawami Orzechów i gatunkami pokrewnymi, a także dostarcza cennych zasobów dla hodowców roślin. 
Wskazuje to na szacowany czas dywergencji między Juglans Sigillata a szerzej uprawianym Juglans Regia 49 milionów lat temu.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_sigillata]]> <![CDATA[Juglans Microcarpa]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17366 Sat, 15 Aug 2026 22:40:44 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17366
.jpg 11.jpg Rozmiar: 35,32 KB  Pobrań: 6
.jpg 12.jpg Rozmiar: 64,69 KB  Pobrań: 6


Juglans Microcarpa
Juglans Microcarpa, znany również jako Little Walnut, Texas Walnut, Texas Black Walnut or Little Black Walnut (ponieważ należy do sekcji „Czarnych Orzechów” 
Juglans sect. Rhysocaryon ), to duży krzew lub małe drzewo (10–30 stóp wysokości), które rośnie dziko wzdłuż strumieni i wąwozów w Teksasie, Nowym Meksyku, Oklahomie i Kansas oraz najbardziej wysuniętych na północ stanach Meksyku. 
Wytwarza orzechy o szerokości 1/2–3/4 cala. 
Pierzasto złożone liście mają 7–25 nieząbkowanych do drobno ząbkowanych listków, każdy o szerokości 1/4–1/2 cala. 
Występuje na wysokościach od 700 stóp do 6700 stóp.

Rozróżnia się dwie odmiany: 
Juglans Microcarpa var. Microcarpa 
i Juglans Microcarpa var. Stewartii .

W miejscach, gdzie zasięg występowania Juglans Microcarpa pokrywa się z zasięgiem Juglans Major, oba gatunki krzyżują się, tworząc populacje o cechach pośrednich. 
Zjawisko to zaobserwowano również w miejscach, gdzie drzewa Juglans Microcarpa rosną w pobliżu drzew Juglans Nigra 

Juglans (dosłownie „żołądź Jowisza”) to łacińska nazwa Orzecha Włoskiego. 
Microcarpa oznacza „mający małe owoce”. 
Choć bardzo małe, nasiona zawarte w orzechach są jadalne.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_microcarpa]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 35,32 KB  Pobrań: 6
.jpg 12.jpg Rozmiar: 64,69 KB  Pobrań: 6


Juglans Microcarpa
Juglans Microcarpa, znany również jako Little Walnut, Texas Walnut, Texas Black Walnut or Little Black Walnut (ponieważ należy do sekcji „Czarnych Orzechów” 
Juglans sect. Rhysocaryon ), to duży krzew lub małe drzewo (10–30 stóp wysokości), które rośnie dziko wzdłuż strumieni i wąwozów w Teksasie, Nowym Meksyku, Oklahomie i Kansas oraz najbardziej wysuniętych na północ stanach Meksyku. 
Wytwarza orzechy o szerokości 1/2–3/4 cala. 
Pierzasto złożone liście mają 7–25 nieząbkowanych do drobno ząbkowanych listków, każdy o szerokości 1/4–1/2 cala. 
Występuje na wysokościach od 700 stóp do 6700 stóp.

Rozróżnia się dwie odmiany: 
Juglans Microcarpa var. Microcarpa 
i Juglans Microcarpa var. Stewartii .

W miejscach, gdzie zasięg występowania Juglans Microcarpa pokrywa się z zasięgiem Juglans Major, oba gatunki krzyżują się, tworząc populacje o cechach pośrednich. 
Zjawisko to zaobserwowano również w miejscach, gdzie drzewa Juglans Microcarpa rosną w pobliżu drzew Juglans Nigra 

Juglans (dosłownie „żołądź Jowisza”) to łacińska nazwa Orzecha Włoskiego. 
Microcarpa oznacza „mający małe owoce”. 
Choć bardzo małe, nasiona zawarte w orzechach są jadalne.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_microcarpa]]> <![CDATA[Juglans Hindsii]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17365 Sat, 15 Aug 2026 21:12:45 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17365
.jpg 11.jpg Rozmiar: 28,62 KB  Pobrań: 3
.jpg 12.jpg Rozmiar: 18,73 KB  Pobrań: 3

Juglans Hindsii
Juglans Hindsii, powszechnie nazywany Czarnym Orzechem Północnokalifornijskim i Czarnym Orzechem Hindsa, to gatunek Orzecha Włoskiego pochodzący z zachodniej części Stanów Zjednoczonych (Kalifornia i Oregon).
W przemyśle drzewnym i wśród stolarzy jest powszechnie nazywany Orzechem Claro i jest przedmiotem pewnych nieporozumień co do jego stosowania jako podkładki dla Orzecha Angielskiego
Opis
Zachowana gałąź z liśćmi i kilkoma gałązkami Juglans Hindsii, obok linijki i różnych ramek tekstowych. 
Tekst zawiera informację, że okaz został zebrany przez dziekana Wm Taylora z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley w Parku Narodowym Yosemite.
Okaz Juglans Hindsii z Muzeum Yosemite
Okaz z początku czerwca
Juglans Hindsii to duże drzewo dorastające do 7–23 metrów (23–75 stóp) wysokości, które w miejscach o odpowiednim zacienieniu może osiągnąć wysokość ponad 30 metrów (100 stóp)
Gatunek ten zazwyczaj ma pojedynczy, wyprostowany pień, zazwyczaj bez gałęzi w dolnej połowie drzewa, oraz koronę, która może być szersza niż wysokość drzewa. 
Pnie mogą osiągać średnicę 1,5–1,8 metra (5–6 stóp) u podstawy drzewa    
Liść ma około 0,3 m (1 stopę) długości, każdy z 13–21 listkami, każdy o długości 5–12,5 cm (2–5 cali) i ząbkowanych brzegach.
W kątach nerwów znajdują się kępki włosków, co odróżnia ten gatunek od Orzecha Kalifornijskiego z Południowej Kalifornii . 
Gatunek ten jest jednopienny, kwiaty męskie znajdują się w żółtozielonych kotkach o długości do 15 cm (6 cali), a kwiaty żeńskie wyrastają z młodych gałązek w grupach po 1–3.
Orzech ma do 4 cm ( 1  +1 ⁄ 2 cala) szerokości, z gładką, brązową, grubą skorupą.
Taksonomia
Obecnie roślina ta jest klasyfikowana jako odrębny gatunek.
Niektórzy botanicy, a także wydanie podręcznika The Jepson Manual z 1993 r., sklasyfikowali ją jako Juglans Californica subsp. Hindsii , podgatunek Juglans Californica (Południowokalifornijskiego Orzecha Czarnego)
Dystrybucja i siedlisko
Historyczny zasięg Juglans Hindsii rozciąga się od doliny San Joaquin i doliny Sacramento do północnej wewnętrznej części pasma górskiego California Coast Ranges i obszaru Zatoki San Francisco w północnej Kalifornii
Ocena IUCN z 2020 r. rozszerzyła ten zasięg: na północ do Oregonu i na południe do południowej Kalifornii, na obszarach o podobnym typie siedliska. 
Najbardziej wysunięte na północ przedkolonialne drzewo Juglans Hindsii znajdowało się w hrabstwie Douglas w stanie Oregon, zanim zostało przewrócone w listopadzie 2017 r. 
Liczenie pierścieni wykazało, że drzewo wyprzedziło przybycie osadników o około 100 lat. 
Native Plant Society of Oregon udokumentowało również wiele drzew z okresu przedkolonialnego w dolinie Rogue w Oregonie
Drzewo rośnie w lasach nadbrzeżnych, w drzewostanach jednogatunkowych lub mieszanych z gatunkami Dębów Kalifornijskich ( Quercus spp.) i Topoli fremontowskiej 
(Populus fremontii)
Ochrona
Juglans Hindsii był wcześniej klasyfikowany jako gatunek poważnie zagrożony w spisie rzadkich roślin California Native Plant Society
W rewizji z 2019 roku gatunek ten został uznany za pospolity
Gatunek ten jest zagrożony przez krzyżowanie z drzewami sadowniczymi, urbanizację i przekształcanie siedlisk na potrzeby rolnictwa.
Uprawa
Juglans Hindsii od dawna odgrywa ważną rolę komercyjną jako podkładka do sadów Juglans Regia (Orzecha Włoskiego) na całym świecie. 
Jest również wykorzystywana jako materiał mateczny dla szybko rosnącej podkładki hybrydowej Luther Burbank, powszechnie nazywanej „Paradox” (Juglans Hindsii x Juglans Regia)
Orzech Kalifornijski Północny jest uprawiany przez specjalistyczne szkółki roślin rodzimych w Kalifornii
Jest wykorzystywany jako drzewo ozdobne w ogrodach tradycyjnych i dzikiej przyrody, a także w ogrodach siedliskowych, projektach naturalnej architektury krajobrazu oraz ogrodach odpornych na suszę i przystosowanych do klimatu
Drzewo jest również sadzone w ramach projektów odnowy siedlisk
Szkodniki
Juglans Hindsii jest atakowany przez muchę Rhagoletis Juglandis, powszechnie znaną jako Mucha Orzechówka, która składa jaja w łupinach owoców Orzecha Woskiego. 
R.  juglandis atakuje również inne odmiany Orzechów Włoskich, takie jak Juglans Regia (Orzech Angielski lub Perski), 
Juglans Rupestris (pochodzący z Arizony i Teksasu) i Juglans Hindsii (Orzech Czarny Kalifornijski)
Alergeniczność
Jest to silny alergen 
Zapylenie zwykle ma miejsce wiosną
Zastosowania
Orzech jest jadalny. 
Drewno Juglans Hindsii jest powszechnie nazywane przez przemysł drzewny i stolarzy Orzechem Claro 
Charakteryzuje się bogatym usłojeniem, intensywnym brązowym kolorem i wyrazistym rysunkiem słojów, zwłaszcza w miejscach styku dużych gałęzi z pniem.
W niewielkich ilościach wykorzystuje się je do produkcji wysokiej jakości mebli i kolb do broni, a także sprzedaje się je w postaci płyt, z których powstają duże stoły z naturalnym blatem ze względu na trwałość, dobre właściwości użytkowe i wirujące, opalizujące usłojenie.

Istnieje pewne zamieszanie co do natury Orzecha Claro, ponieważ Juglans Hindsii jest powszechnie stosowany jako podkładka do drzew sadowniczych. 
Fragment poniżej oryginalnego szczepu to drewno Orzecha Claro, a fragment powyżej to jaśniejszy Orzech Angielski. 
Niektórzy stolarze wykorzystują to zjawisko, czyniąc zmianę koloru cechą charakterystyczną swoich prac.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_hindsii
https://www.inaturalist.org/taxa/54502-J...wse_photos]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 28,62 KB  Pobrań: 3
.jpg 12.jpg Rozmiar: 18,73 KB  Pobrań: 3

Juglans Hindsii
Juglans Hindsii, powszechnie nazywany Czarnym Orzechem Północnokalifornijskim i Czarnym Orzechem Hindsa, to gatunek Orzecha Włoskiego pochodzący z zachodniej części Stanów Zjednoczonych (Kalifornia i Oregon).
W przemyśle drzewnym i wśród stolarzy jest powszechnie nazywany Orzechem Claro i jest przedmiotem pewnych nieporozumień co do jego stosowania jako podkładki dla Orzecha Angielskiego
Opis
Zachowana gałąź z liśćmi i kilkoma gałązkami Juglans Hindsii, obok linijki i różnych ramek tekstowych. 
Tekst zawiera informację, że okaz został zebrany przez dziekana Wm Taylora z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley w Parku Narodowym Yosemite.
Okaz Juglans Hindsii z Muzeum Yosemite
Okaz z początku czerwca
Juglans Hindsii to duże drzewo dorastające do 7–23 metrów (23–75 stóp) wysokości, które w miejscach o odpowiednim zacienieniu może osiągnąć wysokość ponad 30 metrów (100 stóp)
Gatunek ten zazwyczaj ma pojedynczy, wyprostowany pień, zazwyczaj bez gałęzi w dolnej połowie drzewa, oraz koronę, która może być szersza niż wysokość drzewa. 
Pnie mogą osiągać średnicę 1,5–1,8 metra (5–6 stóp) u podstawy drzewa    
Liść ma około 0,3 m (1 stopę) długości, każdy z 13–21 listkami, każdy o długości 5–12,5 cm (2–5 cali) i ząbkowanych brzegach.
W kątach nerwów znajdują się kępki włosków, co odróżnia ten gatunek od Orzecha Kalifornijskiego z Południowej Kalifornii . 
Gatunek ten jest jednopienny, kwiaty męskie znajdują się w żółtozielonych kotkach o długości do 15 cm (6 cali), a kwiaty żeńskie wyrastają z młodych gałązek w grupach po 1–3.
Orzech ma do 4 cm ( 1  +1 ⁄ 2 cala) szerokości, z gładką, brązową, grubą skorupą.
Taksonomia
Obecnie roślina ta jest klasyfikowana jako odrębny gatunek.
Niektórzy botanicy, a także wydanie podręcznika The Jepson Manual z 1993 r., sklasyfikowali ją jako Juglans Californica subsp. Hindsii , podgatunek Juglans Californica (Południowokalifornijskiego Orzecha Czarnego)
Dystrybucja i siedlisko
Historyczny zasięg Juglans Hindsii rozciąga się od doliny San Joaquin i doliny Sacramento do północnej wewnętrznej części pasma górskiego California Coast Ranges i obszaru Zatoki San Francisco w północnej Kalifornii
Ocena IUCN z 2020 r. rozszerzyła ten zasięg: na północ do Oregonu i na południe do południowej Kalifornii, na obszarach o podobnym typie siedliska. 
Najbardziej wysunięte na północ przedkolonialne drzewo Juglans Hindsii znajdowało się w hrabstwie Douglas w stanie Oregon, zanim zostało przewrócone w listopadzie 2017 r. 
Liczenie pierścieni wykazało, że drzewo wyprzedziło przybycie osadników o około 100 lat. 
Native Plant Society of Oregon udokumentowało również wiele drzew z okresu przedkolonialnego w dolinie Rogue w Oregonie
Drzewo rośnie w lasach nadbrzeżnych, w drzewostanach jednogatunkowych lub mieszanych z gatunkami Dębów Kalifornijskich ( Quercus spp.) i Topoli fremontowskiej 
(Populus fremontii)
Ochrona
Juglans Hindsii był wcześniej klasyfikowany jako gatunek poważnie zagrożony w spisie rzadkich roślin California Native Plant Society
W rewizji z 2019 roku gatunek ten został uznany za pospolity
Gatunek ten jest zagrożony przez krzyżowanie z drzewami sadowniczymi, urbanizację i przekształcanie siedlisk na potrzeby rolnictwa.
Uprawa
Juglans Hindsii od dawna odgrywa ważną rolę komercyjną jako podkładka do sadów Juglans Regia (Orzecha Włoskiego) na całym świecie. 
Jest również wykorzystywana jako materiał mateczny dla szybko rosnącej podkładki hybrydowej Luther Burbank, powszechnie nazywanej „Paradox” (Juglans Hindsii x Juglans Regia)
Orzech Kalifornijski Północny jest uprawiany przez specjalistyczne szkółki roślin rodzimych w Kalifornii
Jest wykorzystywany jako drzewo ozdobne w ogrodach tradycyjnych i dzikiej przyrody, a także w ogrodach siedliskowych, projektach naturalnej architektury krajobrazu oraz ogrodach odpornych na suszę i przystosowanych do klimatu
Drzewo jest również sadzone w ramach projektów odnowy siedlisk
Szkodniki
Juglans Hindsii jest atakowany przez muchę Rhagoletis Juglandis, powszechnie znaną jako Mucha Orzechówka, która składa jaja w łupinach owoców Orzecha Woskiego. 
R.  juglandis atakuje również inne odmiany Orzechów Włoskich, takie jak Juglans Regia (Orzech Angielski lub Perski), 
Juglans Rupestris (pochodzący z Arizony i Teksasu) i Juglans Hindsii (Orzech Czarny Kalifornijski)
Alergeniczność
Jest to silny alergen 
Zapylenie zwykle ma miejsce wiosną
Zastosowania
Orzech jest jadalny. 
Drewno Juglans Hindsii jest powszechnie nazywane przez przemysł drzewny i stolarzy Orzechem Claro 
Charakteryzuje się bogatym usłojeniem, intensywnym brązowym kolorem i wyrazistym rysunkiem słojów, zwłaszcza w miejscach styku dużych gałęzi z pniem.
W niewielkich ilościach wykorzystuje się je do produkcji wysokiej jakości mebli i kolb do broni, a także sprzedaje się je w postaci płyt, z których powstają duże stoły z naturalnym blatem ze względu na trwałość, dobre właściwości użytkowe i wirujące, opalizujące usłojenie.

Istnieje pewne zamieszanie co do natury Orzecha Claro, ponieważ Juglans Hindsii jest powszechnie stosowany jako podkładka do drzew sadowniczych. 
Fragment poniżej oryginalnego szczepu to drewno Orzecha Claro, a fragment powyżej to jaśniejszy Orzech Angielski. 
Niektórzy stolarze wykorzystują to zjawisko, czyniąc zmianę koloru cechą charakterystyczną swoich prac.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_hindsii
https://www.inaturalist.org/taxa/54502-J...wse_photos]]> <![CDATA[Juglans × Intermedia]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17364 Sat, 15 Aug 2026 18:22:09 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17364
.jpg 11.jpg Rozmiar: 59,05 KB  Pobrań: 5

Juglans × Intermedia
To drzewo liściaste o gęstej, rozłożystej koronie; może dorastać do 30 metrów wysokości.
Jest to zbiorcza nazwa mieszańców Orzecha Włoskiego (Juglans Regia) i Orzecha Czarnego (Juglans Nigra), których owoce są zbliżone do Orzecha Czarnego. 
Wyrosły one w różnych miejscach, zarówno w Europie, jak i w USA, gdzie oba gatunki są uprawiane razem.
Te hybrydy mają wiele takich samych zastosowań jak ich rodzice, wytwarzając jadalne nasiona, drewno wysokiej jakości, materiały do barwienia itp.
Zakres
Hybryda pochodzenia ogrodowego, powstała na skutek połączenia Juglans regia i Juglans nigra. Nie występuje w naturze.
Siedlisko
Nie występuje na wolności.
Szczegóły uprawy
Wymaga głębokiej, dobrze przepuszczalnej gliny i słonecznego stanowiska osłoniętego od silnych wiatrów.
Preferuje glebę lekko zasadową.
Rośliny wytwarzają głęboki korzeń palowy i są nietolerancyjne na uszkodzenia korzeni.
Sadzonki należy jak najszybciej przesadzić na stałe miejsce i zapewnić im ochronę przez pierwszą lub dwie zimy, ponieważ są dość delikatne, gdy są młode.
Inicjacja kwitnienia zależy od odpowiednich warunków panujących w poprzednim lecie.
Kwiaty i młode przyrosty mogą zostać zniszczone nawet przez krótkie okresy schłodzenia do -2°C, ale na szczęście rośliny zazwyczaj późno rozwijają liście
Wszelkie przycinanie należy przeprowadzać wyłącznie późnym latem lub wczesną jesienią lub gdy roślina jest w stanie całkowitego spoczynku, w przeciwnym razie rany będą obficie krwawić, co poważnie osłabi drzewo.
Hybryda Juglans Nigra x Juglans Regia, czasami uprawiana ze względu na jadalne nasiona. 
Istnieje kilka odmian o określonej nazwie
Zastosowania jadalne
Nasiona - surowe
Z nasion uzyskuje się olej jadalny, który jednak szybko jełczeje.
Leczniczy
Nieznane
Zastosowania agroleśnictwa:
Drzewa mają gęstą koronę, która ma tendencję do ograniczania wzrostu roślin rosnących pod nimi.
Rośliny wytwarzają substancje chemiczne, które mogą hamować wzrost innych roślin. 
Substancje te rozpuszczają się w liściach podczas deszczu i spływają na ziemię, ograniczając wzrost roślin rosnących pod drzewem.
Korzenie wielu przedstawicieli tego rodzaju wytwarzają substancje toksyczne dla wielu gatunków roślin, zwłaszcza Jabłoni (Malus Species), roślin z rodziny Wrzosowatych (Ericaceae), Pięciorników (Potentilla spp.) i Sosen Wejmutek (niektóre gatunki Pinus spp.)
Ogólnie rzecz biorąc, gatunki z tego rodzaju nie są dobrymi roślinami towarzyszącymi.
Inne zastosowania
Gatunek ten jest mieszańcem Orzecha Włoskiego (Juglans Regia) i Orzecha Czarnego (Juglans Nigra). 
Jego zastosowanie jest podobne do jego rodziców, w szczególności produkuje drewno dobrej jakości i jest bogatym surowcem do produkcji barwników.
Propagacja
Gatunek ten jest mieszańcem pochodzenia ogrodowego i może nie dać się rozmnożyć z nasion.
Nasiona najlepiej wysiewać zaraz po dojrzeniu, w pojedynczych, głębokich doniczkach w inspekcie
Należy chronić je przed myszami, ptakami, wiewiórkami itp. 
Nasiona zazwyczaj kiełkują późną zimą lub wiosną. 
Sadzonki należy wysadzić na stałe miejsca wczesnym latem i zapewnić im ochronę przed zimnem przez pierwszą lub dwie zimy.
Nasiona można również przechowywać w chłodnych i wilgotnych warunkach (np. w lodówce) przez zimę i wysiać wczesną wiosną, ale może być konieczne poddanie ich stratyfikacji w niskich temperaturach, zanim wykiełkują
https://temperate.theferns.info/plant/Ju...intermedia]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 59,05 KB  Pobrań: 5

Juglans × Intermedia
To drzewo liściaste o gęstej, rozłożystej koronie; może dorastać do 30 metrów wysokości.
Jest to zbiorcza nazwa mieszańców Orzecha Włoskiego (Juglans Regia) i Orzecha Czarnego (Juglans Nigra), których owoce są zbliżone do Orzecha Czarnego. 
Wyrosły one w różnych miejscach, zarówno w Europie, jak i w USA, gdzie oba gatunki są uprawiane razem.
Te hybrydy mają wiele takich samych zastosowań jak ich rodzice, wytwarzając jadalne nasiona, drewno wysokiej jakości, materiały do barwienia itp.
Zakres
Hybryda pochodzenia ogrodowego, powstała na skutek połączenia Juglans regia i Juglans nigra. Nie występuje w naturze.
Siedlisko
Nie występuje na wolności.
Szczegóły uprawy
Wymaga głębokiej, dobrze przepuszczalnej gliny i słonecznego stanowiska osłoniętego od silnych wiatrów.
Preferuje glebę lekko zasadową.
Rośliny wytwarzają głęboki korzeń palowy i są nietolerancyjne na uszkodzenia korzeni.
Sadzonki należy jak najszybciej przesadzić na stałe miejsce i zapewnić im ochronę przez pierwszą lub dwie zimy, ponieważ są dość delikatne, gdy są młode.
Inicjacja kwitnienia zależy od odpowiednich warunków panujących w poprzednim lecie.
Kwiaty i młode przyrosty mogą zostać zniszczone nawet przez krótkie okresy schłodzenia do -2°C, ale na szczęście rośliny zazwyczaj późno rozwijają liście
Wszelkie przycinanie należy przeprowadzać wyłącznie późnym latem lub wczesną jesienią lub gdy roślina jest w stanie całkowitego spoczynku, w przeciwnym razie rany będą obficie krwawić, co poważnie osłabi drzewo.
Hybryda Juglans Nigra x Juglans Regia, czasami uprawiana ze względu na jadalne nasiona. 
Istnieje kilka odmian o określonej nazwie
Zastosowania jadalne
Nasiona - surowe
Z nasion uzyskuje się olej jadalny, który jednak szybko jełczeje.
Leczniczy
Nieznane
Zastosowania agroleśnictwa:
Drzewa mają gęstą koronę, która ma tendencję do ograniczania wzrostu roślin rosnących pod nimi.
Rośliny wytwarzają substancje chemiczne, które mogą hamować wzrost innych roślin. 
Substancje te rozpuszczają się w liściach podczas deszczu i spływają na ziemię, ograniczając wzrost roślin rosnących pod drzewem.
Korzenie wielu przedstawicieli tego rodzaju wytwarzają substancje toksyczne dla wielu gatunków roślin, zwłaszcza Jabłoni (Malus Species), roślin z rodziny Wrzosowatych (Ericaceae), Pięciorników (Potentilla spp.) i Sosen Wejmutek (niektóre gatunki Pinus spp.)
Ogólnie rzecz biorąc, gatunki z tego rodzaju nie są dobrymi roślinami towarzyszącymi.
Inne zastosowania
Gatunek ten jest mieszańcem Orzecha Włoskiego (Juglans Regia) i Orzecha Czarnego (Juglans Nigra). 
Jego zastosowanie jest podobne do jego rodziców, w szczególności produkuje drewno dobrej jakości i jest bogatym surowcem do produkcji barwników.
Propagacja
Gatunek ten jest mieszańcem pochodzenia ogrodowego i może nie dać się rozmnożyć z nasion.
Nasiona najlepiej wysiewać zaraz po dojrzeniu, w pojedynczych, głębokich doniczkach w inspekcie
Należy chronić je przed myszami, ptakami, wiewiórkami itp. 
Nasiona zazwyczaj kiełkują późną zimą lub wiosną. 
Sadzonki należy wysadzić na stałe miejsca wczesnym latem i zapewnić im ochronę przed zimnem przez pierwszą lub dwie zimy.
Nasiona można również przechowywać w chłodnych i wilgotnych warunkach (np. w lodówce) przez zimę i wysiać wczesną wiosną, ale może być konieczne poddanie ich stratyfikacji w niskich temperaturach, zanim wykiełkują
https://temperate.theferns.info/plant/Ju...intermedia]]> <![CDATA[Juglans × Bixbyi]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17363 Sat, 15 Aug 2026 13:30:16 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17363
.jpg 11.jpg Rozmiar: 23,78 KB  Pobrań: 6
.jpg 12.jpg Rozmiar: 15,83 KB  Pobrań: 6

Juglans × Bixbyi
Nazwa zwyczajowa: Buartnut
Juglans × Bisbyi to bujne, rozłożyste drzewo liściaste, które może osiągnąć wysokość do 20 metrów.
Drzewo to jest hybrydą pochodzenia ogrodowego, powstałą ze skrzyżowania północnoamerykańskiego Juglans Cinerea i azjatyckiego Juglans Ailantifilia. 
Z tej krzyżówki wyhodowano kilka odmian, które są uprawiane komercyjnie ze względu na jadalne orzechy.

Zakres
Hybryda pochodzenia ogrodowego, Juglans cinerea x Juglans ailanthifolia cordiformis.
Siedlisko
Nie występuje na wolności.

Szczegóły uprawy
Wymaga głębokiej, dobrze przepuszczalnej gliny i słonecznego stanowiska osłoniętego od silnych wiatrów.
Preferuje glebę lekko zasadową.
Rośliny rosną szybko, a szczepione mogą zacząć owocować w wieku około 3-4 lat 
Inicjacja kwitnienia zależy od odpowiednich warunków panujących w poprzednim lecie
Kwiaty i młode przyrosty mogą zostać zniszczone nawet przez krótkie okresy schłodzenia do -2°C, ale na szczęście rośliny zazwyczaj późno rozwijają liście.
Z natury jest to rozłożyste drzewo, więc podobno niemal niemożliwe jest przycięcie go w przyzwoity kształt.
Wszelkie przycinanie należy przeprowadzać wyłącznie późnym latem lub wczesną jesienią lub gdy roślina jest w stanie całkowitego spoczynku, w przeciwnym razie rany będą obficie krwawić, co poważnie osłabi drzewo.

Rośliny wytwarzają głęboki korzeń palowy i są nietolerancyjne na uszkodzenia korzeni.
Sadzonki należy jak najszybciej przesadzić na stałe miejsce i zapewnić im ochronę przez pierwszą lub dwie zimy, ponieważ są dość delikatne, gdy są młode.
Hybryda, Juglans Cinerea x Juglans Ailanthifolia Cordiformis, czasami uprawiana ze względu na jadalne nasiona. 
Istnieje kilka odmian o określonej nazwie.
Ta hybryda łączy w sobie najlepsze cechy każdego z rodziców- aromatyczny smak pestek i lepsza adaptacja klimatyczna odmiany Juglans Cinerea przy wyższych plonach, lepszym wyglądzie i podatności na pękanie odmiany Juglans Ailanthifolia Cordiformis

Zastosowania jadalne
Nasiona - surowe[183
Skorupka jest cienka, a pestka bardzo aromatyczna.
Z nasion uzyskuje się olej jadalny, który jednak szybko jełczeje.
Leczniczy
Nieznane
Inne zastosowania
Rośliny wytwarzają substancje chemiczne, które mogą hamować wzrost innych roślin. 
Substancje te rozpuszczają się w liściach podczas deszczu i spływają do gruntu, ograniczając wzrost roślin rosnących pod drzewem.
Korzenie wielu przedstawicieli tego rodzaju wytwarzają substancje toksyczne dla wielu gatunków roślin, zwłaszcza jabłoni (Malus species), roślin z rodziny wrzosowatych (Ericaceae), pięciorników (Potentilla spp.) i sosen wejmutek (niektóre gatunki Pinus spp.)
https://temperate.theferns.info/plant/Ju...%97+bixbyi]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 23,78 KB  Pobrań: 6
.jpg 12.jpg Rozmiar: 15,83 KB  Pobrań: 6

Juglans × Bixbyi
Nazwa zwyczajowa: Buartnut
Juglans × Bisbyi to bujne, rozłożyste drzewo liściaste, które może osiągnąć wysokość do 20 metrów.
Drzewo to jest hybrydą pochodzenia ogrodowego, powstałą ze skrzyżowania północnoamerykańskiego Juglans Cinerea i azjatyckiego Juglans Ailantifilia. 
Z tej krzyżówki wyhodowano kilka odmian, które są uprawiane komercyjnie ze względu na jadalne orzechy.

Zakres
Hybryda pochodzenia ogrodowego, Juglans cinerea x Juglans ailanthifolia cordiformis.
Siedlisko
Nie występuje na wolności.

Szczegóły uprawy
Wymaga głębokiej, dobrze przepuszczalnej gliny i słonecznego stanowiska osłoniętego od silnych wiatrów.
Preferuje glebę lekko zasadową.
Rośliny rosną szybko, a szczepione mogą zacząć owocować w wieku około 3-4 lat 
Inicjacja kwitnienia zależy od odpowiednich warunków panujących w poprzednim lecie
Kwiaty i młode przyrosty mogą zostać zniszczone nawet przez krótkie okresy schłodzenia do -2°C, ale na szczęście rośliny zazwyczaj późno rozwijają liście.
Z natury jest to rozłożyste drzewo, więc podobno niemal niemożliwe jest przycięcie go w przyzwoity kształt.
Wszelkie przycinanie należy przeprowadzać wyłącznie późnym latem lub wczesną jesienią lub gdy roślina jest w stanie całkowitego spoczynku, w przeciwnym razie rany będą obficie krwawić, co poważnie osłabi drzewo.

Rośliny wytwarzają głęboki korzeń palowy i są nietolerancyjne na uszkodzenia korzeni.
Sadzonki należy jak najszybciej przesadzić na stałe miejsce i zapewnić im ochronę przez pierwszą lub dwie zimy, ponieważ są dość delikatne, gdy są młode.
Hybryda, Juglans Cinerea x Juglans Ailanthifolia Cordiformis, czasami uprawiana ze względu na jadalne nasiona. 
Istnieje kilka odmian o określonej nazwie.
Ta hybryda łączy w sobie najlepsze cechy każdego z rodziców- aromatyczny smak pestek i lepsza adaptacja klimatyczna odmiany Juglans Cinerea przy wyższych plonach, lepszym wyglądzie i podatności na pękanie odmiany Juglans Ailanthifolia Cordiformis

Zastosowania jadalne
Nasiona - surowe[183
Skorupka jest cienka, a pestka bardzo aromatyczna.
Z nasion uzyskuje się olej jadalny, który jednak szybko jełczeje.
Leczniczy
Nieznane
Inne zastosowania
Rośliny wytwarzają substancje chemiczne, które mogą hamować wzrost innych roślin. 
Substancje te rozpuszczają się w liściach podczas deszczu i spływają do gruntu, ograniczając wzrost roślin rosnących pod drzewem.
Korzenie wielu przedstawicieli tego rodzaju wytwarzają substancje toksyczne dla wielu gatunków roślin, zwłaszcza jabłoni (Malus species), roślin z rodziny wrzosowatych (Ericaceae), pięciorników (Potentilla spp.) i sosen wejmutek (niektóre gatunki Pinus spp.)
https://temperate.theferns.info/plant/Ju...%97+bixbyi]]> <![CDATA[Juglans Californica]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17362 Fri, 14 Aug 2026 23:50:46 +0200 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=17362
.jpg 11.jpg Rozmiar: 25,95 KB  Pobrań: 5
.jpg 12.jpg Rozmiar: 22,28 KB  Pobrań: 5

Juglans Californica
Juglans Californica, Kalifornijski Orzech Czarny, zwany także Orzechem Kalifornijskim lub Południowym Orzechem Czarnym Kalifornijskim, to duży krzew lub małe drzewo (ok. 6,1–14,9 m) z rodziny Orzechowatych, Juglandaceae, występujące endemicznie w dolinach Central Valley i Coast Range od północnej do południowej Kalifornii.
Dystrybucja
Juglans Californica występuje zazwyczaj w dolinach i przyległych zboczach pasma California Coast Ranges, Transverse Ranges i Peninsular Ranges
Rośnie w mieszanych lasach, a także na zboczach i w dolinach, gdziekolwiek warunki są sprzyjające. 
Jest zagrożony przez zabudowę i nadmierny wypas 
Niektóre rodzime stanowiska zachowały się w miejskich rejonach Los Angeles w górach Santa Monica, Hollywood Hills i Repetto Hills
Juglans Californica rośnie w lasach nadbrzeżnych , albo w stanowiskach jednogatunkowych, albo w mieszance z Dębami kalifornijskimi ( Quercus spp.) i Topolami ( Populus fremontii ).
 Prognozy modeli klimatycznych wskazują, że Juglans Californica może rozszerzyć swój zasięg na północ w odpowiedzi na cieplejsze i suchsze warunki, potencjalnie zajmując obszary obecnie zamieszkiwane przez zagrożonego Juglans Hindsii (Północnokalifornijskiego Orzecha Czarnego)
Opis
Juglans Californica może być dużym krzewem o 1–5 pniach lub małym drzewem o jednym pniu. 
Główny pień może rozwidlać się blisko ziemi, sprawiając, że wygląda jak dwa drzewa, które zrosły się ze sobą, a następnie rozeszły. 
Ma grubą korę, głęboko rowkowaną lub bruzdowaną w wieku dojrzałym. 
Ma duże, pierzasto złożone liście z 11–19 lancetowatymi listkami o ząbkowanych brzegach i bez włosków w kątach nerwów
Ma mały, twardy orzech w płytko rowkowanej, grubej łupinie, który jest trudny do usunięcia. 
Najwyższe drzewa Juglans Californica mogą osiągnąć do 11 metrów wysokości, chociaż tylko około 10% populacji przekracza 5 metrów. 

Orzechy są jadalne i spożywane są przez lud Chumash z Wysp Normandzkich w Kalifornii i hrabstwie Ventura, a także przez lud Tongva z hrabstwa Los Angeles
 Nie są uprawiane komercyjnie jako żywność.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_californica]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 25,95 KB  Pobrań: 5
.jpg 12.jpg Rozmiar: 22,28 KB  Pobrań: 5

Juglans Californica
Juglans Californica, Kalifornijski Orzech Czarny, zwany także Orzechem Kalifornijskim lub Południowym Orzechem Czarnym Kalifornijskim, to duży krzew lub małe drzewo (ok. 6,1–14,9 m) z rodziny Orzechowatych, Juglandaceae, występujące endemicznie w dolinach Central Valley i Coast Range od północnej do południowej Kalifornii.
Dystrybucja
Juglans Californica występuje zazwyczaj w dolinach i przyległych zboczach pasma California Coast Ranges, Transverse Ranges i Peninsular Ranges
Rośnie w mieszanych lasach, a także na zboczach i w dolinach, gdziekolwiek warunki są sprzyjające. 
Jest zagrożony przez zabudowę i nadmierny wypas 
Niektóre rodzime stanowiska zachowały się w miejskich rejonach Los Angeles w górach Santa Monica, Hollywood Hills i Repetto Hills
Juglans Californica rośnie w lasach nadbrzeżnych , albo w stanowiskach jednogatunkowych, albo w mieszance z Dębami kalifornijskimi ( Quercus spp.) i Topolami ( Populus fremontii ).
 Prognozy modeli klimatycznych wskazują, że Juglans Californica może rozszerzyć swój zasięg na północ w odpowiedzi na cieplejsze i suchsze warunki, potencjalnie zajmując obszary obecnie zamieszkiwane przez zagrożonego Juglans Hindsii (Północnokalifornijskiego Orzecha Czarnego)
Opis
Juglans Californica może być dużym krzewem o 1–5 pniach lub małym drzewem o jednym pniu. 
Główny pień może rozwidlać się blisko ziemi, sprawiając, że wygląda jak dwa drzewa, które zrosły się ze sobą, a następnie rozeszły. 
Ma grubą korę, głęboko rowkowaną lub bruzdowaną w wieku dojrzałym. 
Ma duże, pierzasto złożone liście z 11–19 lancetowatymi listkami o ząbkowanych brzegach i bez włosków w kątach nerwów
Ma mały, twardy orzech w płytko rowkowanej, grubej łupinie, który jest trudny do usunięcia. 
Najwyższe drzewa Juglans Californica mogą osiągnąć do 11 metrów wysokości, chociaż tylko około 10% populacji przekracza 5 metrów. 

Orzechy są jadalne i spożywane są przez lud Chumash z Wysp Normandzkich w Kalifornii i hrabstwie Ventura, a także przez lud Tongva z hrabstwa Los Angeles
 Nie są uprawiane komercyjnie jako żywność.
https://en.wikipedia.org/wiki/Juglans_californica]]> <![CDATA[Araucaria Montana]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=16720 Thu, 15 Jan 2026 08:23:53 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=16720
.jpg 11.jpg Rozmiar: 22,83 KB  Pobrań: 74
.jpg 12.jpg Rozmiar: 16,82 KB  Pobrań: 70

.jpg 13.jpg Rozmiar: 31 KB  Pobrań: 71
.jpg 14.jpg Rozmiar: 29,71 KB  Pobrań: 80

Araucaria Montana
Gatunek drzewa iglastego z rodziny araukariowatych 
Występuje wyłącznie w Nowej Kaledonii .

Araucaria Montana jest najszerzej rozpowszechnionym gatunkiem rodzimej Araucaria w Nowej Kaledonii i występuje na całej głównej wyspie Grande Terre , a także w niewielkiej populacji na Île d'Art . 
Nadal jednak uważa się ją za narażoną na wyginięcie ze względu na fragmentację populacji i degradację siedlisk, głównie z powodu działalności górniczej 
Wysokość dojrzałych drzew może się wahać od 10 do 40 metrów
Badanie genetyki populacyjnej sugeruje, że mniej powszechny A. Laubenfelsii może nie różnić się od A. Montana 
Łaciński epitet gatunkowy Montana odnosi się do gór lub pochodzi od gór. 
https://en.wikipedia.org/wiki/Araucaria_montana]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 22,83 KB  Pobrań: 74
.jpg 12.jpg Rozmiar: 16,82 KB  Pobrań: 70

.jpg 13.jpg Rozmiar: 31 KB  Pobrań: 71
.jpg 14.jpg Rozmiar: 29,71 KB  Pobrań: 80

Araucaria Montana
Gatunek drzewa iglastego z rodziny araukariowatych 
Występuje wyłącznie w Nowej Kaledonii .

Araucaria Montana jest najszerzej rozpowszechnionym gatunkiem rodzimej Araucaria w Nowej Kaledonii i występuje na całej głównej wyspie Grande Terre , a także w niewielkiej populacji na Île d'Art . 
Nadal jednak uważa się ją za narażoną na wyginięcie ze względu na fragmentację populacji i degradację siedlisk, głównie z powodu działalności górniczej 
Wysokość dojrzałych drzew może się wahać od 10 do 40 metrów
Badanie genetyki populacyjnej sugeruje, że mniej powszechny A. Laubenfelsii może nie różnić się od A. Montana 
Łaciński epitet gatunkowy Montana odnosi się do gór lub pochodzi od gór. 
https://en.wikipedia.org/wiki/Araucaria_montana]]> <![CDATA[Araucaria Heterophylla]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=16719 Thu, 15 Jan 2026 00:32:20 +0100 Krystyna]]> https://dobrytarot.pl/showthread.php?tid=16719
.jpg 11.jpg Rozmiar: 16,55 KB  Pobrań: 67
.jpg 12.jpg Rozmiar: 17,85 KB  Pobrań: 82

.jpg 13.jpg Rozmiar: 31,86 KB  Pobrań: 66
.jpg 14.jpg Rozmiar: 26,7 KB  Pobrań: 94

Araucaria Heterophylla
Araucaria Heterophylla (synonim A. Excelsa ) jest gatunkiem drzewa iglastego
Jak sugeruje jej potoczna nazwa Norfolk Island Pine (lub Norfolk Pine ), drzewo to jest endemiczne dla Wyspy Norfolk , zewnętrznego terytorium Australii położonego na Oceanie Spokojnym między Nową Zelandią a Nową Kaledonią 
Nie jest to prawdziwa Sosna, która należy do rodzaju Pinus w rodzinie Pinaceae, ale zamiast tego jest członkiem rodzaju Araucaria z rodziny Araucariaceae, do której należy również Sosna Obręczowa i Drzewo Małpie 
Przedstawiciele Araukaria występują w całym południowym Pacyfiku, szczególnie skoncentrowani w Nowej Kaledonii (około 700 km lub 430 mil na północ od Wyspy Norfolk), gdzie występuje 13 blisko spokrewnionych gatunków o podobnym wyglądzie. 
Czasami nazywana jest Star Pine, Polynesian Pine, Triangle Tree or Living Christmas Tree ze względu na symetryczny kształt młodego drzewa .
https://en.wikipedia.org/wiki/Araucaria_heterophylla]]>
.jpg 11.jpg Rozmiar: 16,55 KB  Pobrań: 67
.jpg 12.jpg Rozmiar: 17,85 KB  Pobrań: 82

.jpg 13.jpg Rozmiar: 31,86 KB  Pobrań: 66
.jpg 14.jpg Rozmiar: 26,7 KB  Pobrań: 94

Araucaria Heterophylla
Araucaria Heterophylla (synonim A. Excelsa ) jest gatunkiem drzewa iglastego
Jak sugeruje jej potoczna nazwa Norfolk Island Pine (lub Norfolk Pine ), drzewo to jest endemiczne dla Wyspy Norfolk , zewnętrznego terytorium Australii położonego na Oceanie Spokojnym między Nową Zelandią a Nową Kaledonią 
Nie jest to prawdziwa Sosna, która należy do rodzaju Pinus w rodzinie Pinaceae, ale zamiast tego jest członkiem rodzaju Araucaria z rodziny Araucariaceae, do której należy również Sosna Obręczowa i Drzewo Małpie 
Przedstawiciele Araukaria występują w całym południowym Pacyfiku, szczególnie skoncentrowani w Nowej Kaledonii (około 700 km lub 430 mil na północ od Wyspy Norfolk), gdzie występuje 13 blisko spokrewnionych gatunków o podobnym wyglądzie. 
Czasami nazywana jest Star Pine, Polynesian Pine, Triangle Tree or Living Christmas Tree ze względu na symetryczny kształt młodego drzewa .
https://en.wikipedia.org/wiki/Araucaria_heterophylla]]>