Aloe Marlothii
#1

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/c...t=original
https://thumb.wikimedia.org/wikipedia/co...=thumbnail
https://thumb.wikimedia.org/wikipedia/co...=thumbnail
Aloe Marlothii
Aloe Marlothii (znany również jako Aloes Górski lub Aloes Płaskokwiatowy ) to duży, pojedynczo pędowy Aloes pochodzący z Południowej Afryki , występujący w miejscach skalistych i na otwartych, płaskich terenach, dorastający czasami do 6 metrów (20 stóp) wysokości.

Nazwany na cześć Rudolfa Marlotha , urodzonego w Niemczech południowoafrykańskiego botanika, ten gatunek Aloesu ma wyjątkowo dużą, mocną główkę sztywnych, szarozielonych liści. 
Liście te mogą mieć do 1,8 m (5 stóp 11 cali) długości, 30 cm (12 cali) szerokości [ 3 ] i około 4 cm (1,6 cala) grubości, i zwykle są gęsto pokryte krótkimi kolcami na wypukłych dolnych powierzchniach i mniej na wklęsłych górnych powierzchniach. 
Jak wiele innych drzewiastych gatunków Aloesu, ten Aloes jest bardziej kolczasty, gdy jest mały, a gdy staje się wyższy i mniej podatny na zgryzanie, traci wiele kolców z powierzchni liści. 
Zwykle ma pień gęsto pokryty zwiędłymi starymi liśćmi.     

Kwiatostan to silnie rozgałęziona wiecha złożona z 30, a nawet 50 gron. 
Kolor kwiatów jest bardzo zróżnicowany – od żółtego, przez pomarańczowy (najczęściej spotykany) po jaskrawoczerwony. 
Kwitnienie przypada na miesiące zimowe, jak w przypadku większości Aloesów .

Charakterystycznie poziome rozgałęzienia kwiatostanu pozwalają łatwo odróżnić ten gatunek od innych Aloesów. 
Z tego powodu bywa on czasem nazywany Aloesem o płaskich kwiatach 
Jednak odmiana znana jako Aloe Spectabilis ma wyższe, mniej poziome kwiatostany. 
Gęsto upakowane kwiaty mają tendencję do wyrastania z grona

Gdy nie kwitnie, łatwo pomylić go z blisko spokrewnionym Aloesem Wyniosłym (Aloe Excelsa) (Aloe z Zimbabwe) oraz z podobnie wyglądającymi gatunkami Aloesu przylądkowego (Aloe Ferox) i Aloesu Afrykańskiego (Aloe Africana) z południa

Dystrybucja
Jego zasięg występowania rozciąga się od Rezerwatu Przyrody Klipriviersberg w Johannesburgu, przez wschodnią Botswanę, na północ przez Soutpansberg do Zimbabwe i Malawi oraz na wschód przez Eswatini i Mozambik do wybrzeża. 
W tym zasięgu występowania jest szczególnie powszechny w obszarach górskich, co sprawiło, że nazwano go Aloesem Górskim .
Gatunek ten przechodzi przez formy pośrednie w Aloe Spectabilis Reynolds z KwaZulu-Natal
Aloe Marlothii tworzył kiedyś naturalne hybrydy składające się z około 30 lub więcej gatunków
https://en.wikipedia.org/wiki/Aloe_marlothii

[Obrazek: attachment.php?aid=93189]
Odpowiedz
#2

https://botany.cz/foto3/aloemarlotherb6.jpg
https://botany.cz/foto3/aloemarlotherb1.jpg
https://botany.cz/foto3/aloemarlotherb2.jpg
https://botany.cz/foto3/aloemarlotherb5.jpg
https://botany.cz/foto3/aloemarlotherb4.jpg
https://botany.cz/foto3/aloemarlotherb3.jpg
Występowanie: 
Gatunek pochodzący z południowo-wschodniej Afryki , występujący w północno-wschodniej części RPA, Suazi i Mozambiku, a także w południowej Botswanie i prawdopodobnie w Zimbabwe. 
Wyróżnia się dwa podgatunki, oprócz podgatunku nominatywnego, istnieje również podgatunek Aloe Marlothii subsp. Orientalis .
Ekologia: 
Rośnie w suchych krzewiastych zaroślach, na stanowiskach skalistych, w strefie od wybrzeża morskiego do wysokości około 1600 m n.p.m. 
Kwitnie od maja do września.
Opis: 
Sukulent osiągający wysokość 2–4(–6) m, zwykle z jednym pniem, który jest prosty, 1–3 m długości, pokryty resztkami starych liści. 
Liście wyrastają na końcu pnia w gęstej rozecie, są lancetowate, wyprostowane, nieco zakrzywione, 100–150 cm długości i 20–25 cm szerokości, szarozielone, czasem czerwonawe, bez plamek, z czerwonobrązowymi kolcami o długości 3–4 mm po obu stronach, ale czasami również gładkimi po obu stronach, czerwonobrązowo-ząbkowanymi wzdłuż brzegu. Kwiatostan jest prosty, do 80 cm długości, wyrasta ponad rozetę liściową, jego szypułka jest silna, rozgałęziona do 10 lub więcej odgałęzień, które są zwykle prawie poziomo wyprostowane; grona mają 15–50 cm długości, są wielokwiatowe; podsadki są jajowate, 4–7 mm długości, spiczaste, brązowawe; Płatki są żółte, pomarańczowe lub czerwonopomarańczowe, o długości 25–35 mm; pręciki są wyraźne, nitki pręcików są ciemnofioletowe, pylniki pomarańczowe, znamię słupka brązowe. 
Owocem jest torebka.
Uwaga: 
Hermann Wilhelm Rudolf Marloth (1855–1931), od którego nazwiska pochodzi nazwa tego gatunku, był południowoafrykańskim farmaceutą i botanikiem (pochodzącym z Dolnych Łużyc).
https://botany.cz/cs/aloe-marlothii/

[Obrazek: attachment.php?aid=93189]
Odpowiedz




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości