3 godzin(y) temu
Betonica bułgarska ( Betonica bulgarica ) to wieloletnia roślina zielna z rodziny Jasnotowatych
W Bułgarii jest gatunkiem zagrożonym , wpisanym do Czerwonej Księgi Bułgarii oraz do Ustawy o różnorodności biologicznej .
Gatunek ten jest endemitem Bułgarii
Bylina zielna z poziomym kłączem. Łodyga jest wyprostowana, gęsto owłosiona, dorasta do 50 cm wysokości.
Liście są podłużnie jajowate, sercowate u nasady, szeroko zaokrąglone lub ostro ząbkowane na brzegu.
Kwiatostany zebrane są w gęsty kwiatostan przypominający kłos.
Kielich ma 8–9 mm długości, z ząbkami zakończonymi długą ością.
Korona jest różowofioletowa.
Niełupki są brązowe, trójścienne.
Kwitnie od lipca do sierpnia, owocuje od sierpnia do października.
Jest zapylana przez owady i rozmnaża się przez nasiona i pędy kłączowe.
Dystrybucja i siedliska
Występuje na otwartych, skalistych i piaszczystych terenach w pasie dębowo-bukowym, na szarych, brunatnych lasach i glebach próchniczo-węglanowych.
Roślina charakteryzuje się dobrą zdolnością regeneracyjną, a jej populacje są normalnej wielkości.
W Bułgarii występuje w środkowej i wschodniej Starej Płaninie oraz na Nizinie Trackiej, na wysokości od 700 do 1500 m n.p.m.
Gatunek ten jest endemitem bułgarskim, występującym wyłącznie w Bułgarii.
https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%...1%81%D1%82
W Bułgarii jest gatunkiem zagrożonym , wpisanym do Czerwonej Księgi Bułgarii oraz do Ustawy o różnorodności biologicznej .
Gatunek ten jest endemitem Bułgarii
Bylina zielna z poziomym kłączem. Łodyga jest wyprostowana, gęsto owłosiona, dorasta do 50 cm wysokości.
Liście są podłużnie jajowate, sercowate u nasady, szeroko zaokrąglone lub ostro ząbkowane na brzegu.
Kwiatostany zebrane są w gęsty kwiatostan przypominający kłos.
Kielich ma 8–9 mm długości, z ząbkami zakończonymi długą ością.
Korona jest różowofioletowa.
Niełupki są brązowe, trójścienne.
Kwitnie od lipca do sierpnia, owocuje od sierpnia do października.
Jest zapylana przez owady i rozmnaża się przez nasiona i pędy kłączowe.
Dystrybucja i siedliska
Występuje na otwartych, skalistych i piaszczystych terenach w pasie dębowo-bukowym, na szarych, brunatnych lasach i glebach próchniczo-węglanowych.
Roślina charakteryzuje się dobrą zdolnością regeneracyjną, a jej populacje są normalnej wielkości.
W Bułgarii występuje w środkowej i wschodniej Starej Płaninie oraz na Nizinie Trackiej, na wysokości od 700 do 1500 m n.p.m.
Gatunek ten jest endemitem bułgarskim, występującym wyłącznie w Bułgarii.
https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%...1%81%D1%82