2 godzin(y) temu
Albizia Julibrissin
Występowanie:
Obszar od Iranu i Azerbejdżanu po północną Birmę, Chiny, Koreę i Japonię.
Obecnie uprawia się go w wielu ciepłych regionach świata, a także jest szeroko uprawiany, na przykład w całym regionie Morza Śródziemnego i na południu USA.
W Czechach uprawia się go rzadko jako roślinę doniczkową, która musi zimować w miejscu chronionym przed mrozem.
Ekologia:
Rośnie na terenach leśnych, w nadmorskich zaroślach, ale pojawia się również wzdłuż dróg i wokół osiedli ludzkich.
Drzewo preferuje stanowiska słoneczne, jest odporne na suszę, wiatr i zasolenie gleby.
Kwitnie od maja do września.
Opis:
Drzewo liściaste dorastające do ponad 10 m wysokości.
Ma rozłożystą koronę, pędy zielone, kanciaste, gładkie.
Kora pnia jest szara i bruzdowana.
Liście do 25 cm długości, 2 razy pierzaste, z 8–15 parami listków, z których każdy składa się z kolejnych 15–30 par listków.
Listki te składają się w nocy i pod wpływem wysokich temperatur. Kwiatostan szczytowy, utworzony z wielu główek na długich szypułkach.
Kwiaty centralne główek są obupłciowe, brzeżne męskie.
Kwiat ma efektowne różowe, różnie rozmieszczone pręciki z długimi nitkami.
Owocem jest strąk o długości 10–20 cm.
Zastosowanie:
Ten rodzaj Albizia uprawiany jest jako ozdoba w parkach, ogrodach oraz jako drzewo alejowe na ulicach.
Uwaga:
Nazwę rodzaju nadał włoski szlachcic Filippo del Albizzii .
https://botany.cz/cs/albizia-julibrissin/
Występowanie:
Obszar od Iranu i Azerbejdżanu po północną Birmę, Chiny, Koreę i Japonię.
Obecnie uprawia się go w wielu ciepłych regionach świata, a także jest szeroko uprawiany, na przykład w całym regionie Morza Śródziemnego i na południu USA.
W Czechach uprawia się go rzadko jako roślinę doniczkową, która musi zimować w miejscu chronionym przed mrozem.
Ekologia:
Rośnie na terenach leśnych, w nadmorskich zaroślach, ale pojawia się również wzdłuż dróg i wokół osiedli ludzkich.
Drzewo preferuje stanowiska słoneczne, jest odporne na suszę, wiatr i zasolenie gleby.
Kwitnie od maja do września.
Opis:
Drzewo liściaste dorastające do ponad 10 m wysokości.
Ma rozłożystą koronę, pędy zielone, kanciaste, gładkie.
Kora pnia jest szara i bruzdowana.
Liście do 25 cm długości, 2 razy pierzaste, z 8–15 parami listków, z których każdy składa się z kolejnych 15–30 par listków.
Listki te składają się w nocy i pod wpływem wysokich temperatur. Kwiatostan szczytowy, utworzony z wielu główek na długich szypułkach.
Kwiaty centralne główek są obupłciowe, brzeżne męskie.
Kwiat ma efektowne różowe, różnie rozmieszczone pręciki z długimi nitkami.
Owocem jest strąk o długości 10–20 cm.
Zastosowanie:
Ten rodzaj Albizia uprawiany jest jako ozdoba w parkach, ogrodach oraz jako drzewo alejowe na ulicach.
Uwaga:
Nazwę rodzaju nadał włoski szlachcic Filippo del Albizzii .
https://botany.cz/cs/albizia-julibrissin/