4 godzin(y) temu
https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...iamond.jpg
Diamond Nepal
Nazwa Diamentu Nepalskiego pochodzi od Królestwa Nepalu, kraju śródlądowego położonego na południowych stokach Himalajów, na północno-wschodniej granicy z Indiami, wciśniętego między dwóch gigantycznych sąsiadów, Indie i Chiny.
Podobno Diament ten pozostał w posiadaniu kilku pokoleń rodzin królewskich Nepalu
Charakterystyka Diamentu
Diament to bezbarwny kamień w kształcie gruszki o nieznanej barwie i czystości, ważący 79,41 karatów. Jednak najprawdopodobniej jest to kamień w kolorze D, biorąc pod uwagę jego barwę i czystość.
Diamenty całkowicie bezbarwne, bez śladu żółtego odcienia, to diamenty typu IIa, znane również jako diamenty D-color lub top-color.
Uważa się je za „najczystsze z czystych” ze wszystkich Diamentów, ponieważ nie zawierają Azotu i mają idealnie uformowane kryształy bez żadnych deformacji strukturalnych. Obecność Azotu i deformacje strukturalne to dwa czynniki, które nadają Diamentom barwę.
Historia
Informacje na temat wczesnej historii Diamentu są skąpe, ale uważa się, że Diament pochodzi z aluwialnych kopalni Diamentów w Kollur, niedaleko Golcondy, w południowych Indiach.
Kopalnie Kollur odkryto w połowie XVI wieku, około 1540–1560 r. n.e.
W czasie, gdy Tavernier odwiedził Golcondę w 1642 r., działało ponad 20 kopalni, zatrudniających ponad 60 000 osób.
Większość kopalni była niezwykle bogata i wydobywała najwyższej jakości bezbarwne, a także fantazyjne kolorowe Diamenty, takie jak różowe, niebieskie i żółte.
Diamenty z Golcondy słynęły ze swojej barwy i przejrzystości, dlatego nazwa Golconda weszła w przeszłości do terminologii odnoszącej się do Diamentów najwyższej jakości, niezależnie od kraju ich pochodzenia.
Golconda była stolicą Królestwa Qutb Shahi, jednego z pięciu muzułmańskich sułtanatów regionu Dekan w Indiach, od 1512 do 1687 roku.
Kopalnie Diamentów w Golcondzie były w pełni eksploatowane w tym okresie, prawdopodobnie dzięki wiedzy fachowej i łatwo dostępnym rynkom zbytu ze strony Persów, z którymi łączyły ich bliskie więzi kulturalne i gospodarcze.
Diamenty wydobywane w tym okresie w Golcondzie ostatecznie trafiały do trzech możliwych lokalizacji: 1 Stolica Imperium Perskiego, 2 Stolice Agra i 3 Delhi cesarzy Mogołów, Stolice różnych monarchii Europy, takich jak Londyn, Paryż, Sankt Petersburg, Florencja, Austro-Węgry, Madryt, Lizbona, Amsterdam itd.
Wielu perskich i europejskich handlarzy Diamentami, którzy działali w okolicach Golcondy i innych kopalniach Diamentów po wschodniej stronie płaskowyżu Dekan, było odpowiedzialnych za znaczną część ruchu Diamentów na Zachód i do Persji.
Nawet Jean Baptiste Tavernier, XVII-wieczny francuski podróżnik i jubiler, który w ciągu 40 lat odbył aż sześć podróży i odwiedził regiony wydobycia Diamentów w Golcondzie, a także ośrodki szlifowania Diamentów w Ahmadabadzie, był częściowo odpowiedzialny za transport wielu znanych Diamentów do stolic zachodnich monarchii.
Jednak nepalski Diament zamiast podążać tradycyjną zachodnią trasą, wędrował na północ i ostatecznie znalazł swój dom w pałacach królewskich królów nepalskiej dynastii Malla, która rządziła krajem między X a XVIII wiekiem, zakładając, że Diament opuścił Golkondę w XVII wieku, gdy kopalnie osiągały szczyt wydobycia.
Do królów Malla zaliczali się Jaya Sthiti (1382–1395 n.e.) i Yaksha Malla (1429–1482 n.e.).
Yaksha Malla podzielił swoje królestwo między trzech synów, tworząc trzy niezależne księstwa znane jako Katmandu, Patan i Bhaktpur.
Później utworzono również kilka mniejszych księstw, aby pomieścić inne rodziny hinduskie z wyższych kast powiązane z rodziną królewską.
Status quo utrzymywał się do początku XVIII wieku, kiedy to królowie Malla zostali zastąpieni przez rodzinę Gurkha Sha, której pierwszy władca, Wielki Prithvi Narayan Shah, ponownie zjednoczył królestwo i przeniósł stolicę do Katmandu, kładąc podwaliny pod współczesne państwo Nepalu.
Władcy z rodu Shah panowali od 1769 do 1806 roku, po czym zostali zdegradowani do pozycji honorowej, a faktyczną władzę sprawowała rodzina Thapa (1806-37), a później rodzina Rana (1846-1950).
Po wycofaniu się Brytyjczyków z Indii w 1947 roku, rodzina Rana, dotychczas chroniona przez Brytyjczyków, została wyparta przez siły anty-Rana i monarchistów z siedzibą w Indiach, a monarchia została skutecznie przywrócona w listopadzie 1950 roku.
Nepalski Diament, który przechodził z pokolenia na pokolenie władców Nepalu, ostatecznie trafił na zachód, po zakupieniu go w 1957 roku od indyjskiego handlarza przez firmę Harry Winston Inc. z Nowego Jorku.
Pan Winston zlecił nieznaczne przeszlifowanie diamentu z pierwotnej wagi 79,50 karatów do obecnej wagi 79,41 karatów, aby poprawić jego blask.
Kamień został zaprezentowany w kwietniowym wydaniu magazynu National Geographic w 1958 roku, gdzie cenę Diamentu oprawionego w wisior, jak widać na zdjęciu, oszacowano na 500 000 dolarów.
Później, w 1959 roku, na wystawie znanej jako „Ageless Diamond”, sponsorowanej wspólnie przez Christie's i De Beers w Londynie, Nepalski Diament był jednym z niewielu zapierających dech w piersiach eksponatów, które przyciągnęły uwagę.
Obecni właściciele diamentu
Po wystawie „Ageless Diamond” pan Harry Winston sprzedał diament anonimowemu europejskiemu klientowi, osadzony w naszyjniku z Diamentami w kształcie litery V, który zawierał również 145 mniejszych, okrągłych Diamentów o masie 71,44 karatów
https://internetstones.com/nepal-diamond...um=organic
Diamond Nepal
Nazwa Diamentu Nepalskiego pochodzi od Królestwa Nepalu, kraju śródlądowego położonego na południowych stokach Himalajów, na północno-wschodniej granicy z Indiami, wciśniętego między dwóch gigantycznych sąsiadów, Indie i Chiny.
Podobno Diament ten pozostał w posiadaniu kilku pokoleń rodzin królewskich Nepalu
Charakterystyka Diamentu
Diament to bezbarwny kamień w kształcie gruszki o nieznanej barwie i czystości, ważący 79,41 karatów. Jednak najprawdopodobniej jest to kamień w kolorze D, biorąc pod uwagę jego barwę i czystość.
Diamenty całkowicie bezbarwne, bez śladu żółtego odcienia, to diamenty typu IIa, znane również jako diamenty D-color lub top-color.
Uważa się je za „najczystsze z czystych” ze wszystkich Diamentów, ponieważ nie zawierają Azotu i mają idealnie uformowane kryształy bez żadnych deformacji strukturalnych. Obecność Azotu i deformacje strukturalne to dwa czynniki, które nadają Diamentom barwę.
Historia
Informacje na temat wczesnej historii Diamentu są skąpe, ale uważa się, że Diament pochodzi z aluwialnych kopalni Diamentów w Kollur, niedaleko Golcondy, w południowych Indiach.
Kopalnie Kollur odkryto w połowie XVI wieku, około 1540–1560 r. n.e.
W czasie, gdy Tavernier odwiedził Golcondę w 1642 r., działało ponad 20 kopalni, zatrudniających ponad 60 000 osób.
Większość kopalni była niezwykle bogata i wydobywała najwyższej jakości bezbarwne, a także fantazyjne kolorowe Diamenty, takie jak różowe, niebieskie i żółte.
Diamenty z Golcondy słynęły ze swojej barwy i przejrzystości, dlatego nazwa Golconda weszła w przeszłości do terminologii odnoszącej się do Diamentów najwyższej jakości, niezależnie od kraju ich pochodzenia.
Golconda była stolicą Królestwa Qutb Shahi, jednego z pięciu muzułmańskich sułtanatów regionu Dekan w Indiach, od 1512 do 1687 roku.
Kopalnie Diamentów w Golcondzie były w pełni eksploatowane w tym okresie, prawdopodobnie dzięki wiedzy fachowej i łatwo dostępnym rynkom zbytu ze strony Persów, z którymi łączyły ich bliskie więzi kulturalne i gospodarcze.
Diamenty wydobywane w tym okresie w Golcondzie ostatecznie trafiały do trzech możliwych lokalizacji: 1 Stolica Imperium Perskiego, 2 Stolice Agra i 3 Delhi cesarzy Mogołów, Stolice różnych monarchii Europy, takich jak Londyn, Paryż, Sankt Petersburg, Florencja, Austro-Węgry, Madryt, Lizbona, Amsterdam itd.
Wielu perskich i europejskich handlarzy Diamentami, którzy działali w okolicach Golcondy i innych kopalniach Diamentów po wschodniej stronie płaskowyżu Dekan, było odpowiedzialnych za znaczną część ruchu Diamentów na Zachód i do Persji.
Nawet Jean Baptiste Tavernier, XVII-wieczny francuski podróżnik i jubiler, który w ciągu 40 lat odbył aż sześć podróży i odwiedził regiony wydobycia Diamentów w Golcondzie, a także ośrodki szlifowania Diamentów w Ahmadabadzie, był częściowo odpowiedzialny za transport wielu znanych Diamentów do stolic zachodnich monarchii.
Jednak nepalski Diament zamiast podążać tradycyjną zachodnią trasą, wędrował na północ i ostatecznie znalazł swój dom w pałacach królewskich królów nepalskiej dynastii Malla, która rządziła krajem między X a XVIII wiekiem, zakładając, że Diament opuścił Golkondę w XVII wieku, gdy kopalnie osiągały szczyt wydobycia.
Do królów Malla zaliczali się Jaya Sthiti (1382–1395 n.e.) i Yaksha Malla (1429–1482 n.e.).
Yaksha Malla podzielił swoje królestwo między trzech synów, tworząc trzy niezależne księstwa znane jako Katmandu, Patan i Bhaktpur.
Później utworzono również kilka mniejszych księstw, aby pomieścić inne rodziny hinduskie z wyższych kast powiązane z rodziną królewską.
Status quo utrzymywał się do początku XVIII wieku, kiedy to królowie Malla zostali zastąpieni przez rodzinę Gurkha Sha, której pierwszy władca, Wielki Prithvi Narayan Shah, ponownie zjednoczył królestwo i przeniósł stolicę do Katmandu, kładąc podwaliny pod współczesne państwo Nepalu.
Władcy z rodu Shah panowali od 1769 do 1806 roku, po czym zostali zdegradowani do pozycji honorowej, a faktyczną władzę sprawowała rodzina Thapa (1806-37), a później rodzina Rana (1846-1950).
Po wycofaniu się Brytyjczyków z Indii w 1947 roku, rodzina Rana, dotychczas chroniona przez Brytyjczyków, została wyparta przez siły anty-Rana i monarchistów z siedzibą w Indiach, a monarchia została skutecznie przywrócona w listopadzie 1950 roku.
Nepalski Diament, który przechodził z pokolenia na pokolenie władców Nepalu, ostatecznie trafił na zachód, po zakupieniu go w 1957 roku od indyjskiego handlarza przez firmę Harry Winston Inc. z Nowego Jorku.
Pan Winston zlecił nieznaczne przeszlifowanie diamentu z pierwotnej wagi 79,50 karatów do obecnej wagi 79,41 karatów, aby poprawić jego blask.
Kamień został zaprezentowany w kwietniowym wydaniu magazynu National Geographic w 1958 roku, gdzie cenę Diamentu oprawionego w wisior, jak widać na zdjęciu, oszacowano na 500 000 dolarów.
Później, w 1959 roku, na wystawie znanej jako „Ageless Diamond”, sponsorowanej wspólnie przez Christie's i De Beers w Londynie, Nepalski Diament był jednym z niewielu zapierających dech w piersiach eksponatów, które przyciągnęły uwagę.
Obecni właściciele diamentu
Po wystawie „Ageless Diamond” pan Harry Winston sprzedał diament anonimowemu europejskiemu klientowi, osadzony w naszyjniku z Diamentami w kształcie litery V, który zawierał również 145 mniejszych, okrągłych Diamentów o masie 71,44 karatów
https://internetstones.com/nepal-diamond...um=organic