[Krystyna]

   
https://commons.wikimedia.org/wiki/Categ..._0059k.jpg
Właściwości fizyczne i optyczne
Morfologia i wygląd
Zinnwaldite zazwyczaj tworzy dobrze rozwinięte, krótkie kryształy pryzmatyczne lub tablicowe, osiągające długość do 20 cm, często o pseudoheksagonalnym zarysie, co wynika z zbliźniaczenia na płaszczyźnie składu {001} z osią bliźniaczą. 
Kryształy te mogą występować w rozetkach lub wachlarzowatych grupach, podczas gdy agregaty są zazwyczaj blaszkowate lub łuskowate, a minerał może również występować jako rozproszone ziarna w skałach macierzystych.
Minerał ten charakteryzuje się szeroką gamą barw, w tym szarobrązową, żółtobrązową, jasnofioletową i ciemnozieloną, przy czym charakterystyczną cechą jest zróżnicowanie kolorystyczne, odzwierciedlające zróżnicowanie składu. 
W cieńszych warstwach lub drobniejszych ziarnach może być bezbarwny lub jasnobrązowy, a dodatkowo obserwowano odcienie takie jak srebrzystobiały, szary, żółtawobiały lub zielonkawobiały.
Zinnwaldite charakteryzuje się szklistym lub perłowym połyskiem, szczególnie na powierzchniach łupliwych, co przyczynia się do jego charakterystycznego, błyszczącego, przypominającego arkusz wyglądu, charakterystycznego dla minerałów Miki. 
Tworzy białą smugę i charakteryzuje się przejrzystością od przezroczystej do półprzezroczystej, co pozwala światłu przechodzić przez cieńsze warstwy, podczas gdy grubsze agregaty wydają się bardziej nieprzezroczyste.
Cechy mechaniczne i optyczne
Zinnwaldite charakteryzuje się twardością w skali Mohsa od 2,5 do 4, co odzwierciedla jego stosunkowo miękką naturę typową dla minerałów miki, co pozwala na zarysowanie go Miedzianą monetą lub Fluorytem.
Jego ciężar właściwy waha się od 2,90 do 3,02, co wskazuje na gęstość nieco powyżej średniej dla krzemianów.
Wytrzymałość minerału charakteryzuje się giętkimi i sprężystymi warstwami, umożliwiającymi zginanie cienkich warstw bez pękania.
Pęknięcia są nierównomierne, tworząc nieregularne powierzchnie, gdy są niecałkowicie rozszczepione, podczas gdy rozszczepienie jest idealne wzdłuż płaszczyzny bazowej {001}, cecha ta jest uwarunkowana jego tabliczkowym lub pseudoheksagonalnym pokrojem kryształu.
Bliźniakowanie występuje na płaszczyźnie składu {001} z osią bliźniaczą, często skutkując formami pseudoheksagonalnymi.
Z punktu widzenia optycznego Zinnwaldite jest dwuosiowo ujemny, wykazując anizotropowe zachowanie w świetle spolaryzowanym.
Współczynniki załamania światła wynoszą nα = 1,535–1,558, nβ = 1,570–1,589 i nγ = 1,572–1,590, przy czym różnice można przypisać różnicom w składzie pod względem zawartości Żelaza i Litu.
Dwójłomność wynosi około 0,017–0,032 (w oparciu o zakresy współczynnika załamania światła), chociaż dla odmian bogatych w Lit zgłaszano wartości do 0,05.
Kąt osi optycznej, 2V, wynosi od 0° do 40°, często zbliżając się do 0° w odmianach bogatych w lit.
Pleochroizm jest wyraźny, a kolory różnią się, ponieważ X = bezbarwny do żółtobrązowego, Y = szarobrązowy i Z = bezbarwny do szarobrązowego, co ułatwia identyfikację w badaniach petrograficznych.
https://grokipedia.com/page/zinnwaldite