[Krystyna]

   
https://commons.wikimedia.org/wiki/Categ...-54276.jpg
Skład i struktura kryształu
Wzór chemiczny i odmiany
Choć historycznie uznawany za odrębny gatunek minerału, zinnwaldit został zdyskredytowany przez Międzynarodowe Towarzystwo Mineralogiczne (IMA) w 1998 roku i obecnie jest klasyfikowany jako nazwa serii dla roztworów stałych w połączeniu syderofyllit–polilitionit w obrębie prawdziwej supergrupy miki. [2] Ma idealny wzór chemiczny KLiFe²⁺Al(AlSi₃)O₁₀(F, OH)₂, reprezentujący fluorek wodorotlenku krzemianu potasu, litu, żelaza i glinu. Skład ten odzwierciedla jego strukturę trioktaedryczną, w której lit i żelazo zajmują pozycje oktaedryczne obok glinu. [1]
Bogatym w żelazo elementem końcowym jest syderofyllit, K(Fe²⁺)₂Al(Al₂Si₂)O₁₀(OH)₂, natomiast bogatym w lit elementem końcowym jest polilitionit, K(Li)₂AlSi₄O₁₀(F, OH)₂. [2] Te elementy końcowe definiują połączenie, wzdłuż którego zmienia się skład zinnwalditu, głównie poprzez sprzężone podstawienia Li⁺ (oktaedryczny) + Al³⁺ (czterościenny) na Fe²⁺ (oktaedryczny) + Si⁴⁺ (czterościenny). [2]
Zmiany składu zinnwalditu wynikają z rozległego roztworu stałego, w tym podstawień takich jak Fe²⁺ ↔ Li⁺ + □ (wakat) w pozycjach oktaedrycznych, Al³⁺ ↔ Si⁴⁺ w pozycjach tetraedrycznych i F⁻ ↔ OH⁻ w pozycjach anionowych. Pierwiastki drugorzędne, takie jak Mn²⁺, Mg²⁺, Ti⁴⁺, Na⁺ i Rb⁺, mogą również podlegać podstawieniom, wpływając na stosunek Li/Fe i ogólną chemię. [2] Na przykład składy bogate w Li zbliżają się do polilitionitu, podczas gdy składy bogate w Fe zmierzają w kierunku syderofilitu, przy czym zawartość F często przekracza OH w bardziej rozwiniętych próbkach. [1]
Dane analityczne z próbek typu ilustrują te zróżnicowania. W lokalizacji typu Čínovec (Zinnwald) w Czechach, analiza mikrosondami elektronowymi i analiza chemiczna na mokro pozwoliły na uzyskanie składu empirycznego odpowiadającego: (K₀.₉₂Na₀.₀₇)∑=₀.₉₉ (Li₁.₀₄ Fe²⁺₀.₆₀ Fe³⁺₀.₀₆ Mn²⁺₀.₀₄)∑=₁.₇₄ Al₁.₀₅ (Si₃.₂₆ Al₀.₇₄)∑=₄.₀₀ O₁₀ [F₁.₆₆ (OH)₀.₃₄]∑=₂.₀₀, przy czym głównymi tlenkami są SiO₂ 46,74% wag., Al₂O₃ 21,78% wag., FeO 10,22% wag., K₂O 10,37% wag. i F 7,54% wag. [1] W Sadisdorfie w Saksonii w Niemczech, w innym typie lokalizacji, skład jest następujący: (K₀.₉₀Na₀.₀₅)∑=₀.₉₅ (Li₀.₆₇ Fe²⁺₀.₇₇ Fe³⁺₀.₁₆ Mn₀.₀₄ Mg₀.₀₁ Ti₀.₀₁)∑=₁.₆₆ Al₁.₀₅ (Si₃.₀₉ Al₀.₉₁)∑=₄.₀₀ O₁₀ [F₁.₂₁ (OH)₀.₇₉]∑=₂.₀₀, zawierający SiO₂ 40,70% wag., Al₂O₃ 21,95% wag., FeO 12,19% wag., K₂O 9,29% wag. i F 5,67% wag. [1] Analizy te podkreślają typowe stosunki Li/Fe wynoszące około 1:1 i zmienne proporcje F/OH w naturalnym Zinnwaldite. 
Charakterystyka strukturalna
Zinnwaldyt należy do trioktaedrycznej podgrupy miki warstwowej, charakteryzującej się strukturą warstwową 2:1, składającą się z oktaedrycznej warstwy umieszczonej pomiędzy dwiema tetraedrycznymi warstwami krzemianu, z jonami potasu zajmującymi miejsca międzywarstwowe w celu zrównoważenia ładunku ujemnego. Taki układ powoduje słabe wiązania van der Waalsa między warstwami, umożliwiając idealne rozszczepienie bazowe, typowe dla mik. [1]
Minerał krystalizuje w układzie jednoskośnym, z grupą przestrzenną C2 (nr 5) dla politypu 1M i klasą kryształu pryzmatyczną (2). Parametry komórki elementarnej to a = 5,29 Å, b = 9,14 Å, c = 10,09 Å i β = 100,83°. [1] Wymiary te odzwierciedlają symetrię pseudoheksagonalną często obserwowaną w strukturach miki ze względu na regularny układ warstw tetraedrycznych. Grupa przestrzenna może redukować się do Cc w przypadku uporządkowania kationowego. [7]
Zinnwaldite występuje w politypach, takich jak 1M, 2M₁ i 3A, przy czym polityp 1M jest powszechny w tej lokalizacji. W politypie 2M₁ struktura charakteryzuje się heterooktaedryczną strukturą, w której uporządkowanie kationów prowadzi do różnych długości wiązań w pozycjach M1, M2 i M3, przy czym lit i żelazo preferują pewne pozycje nad glinem. Takie uporządkowanie przyczynia się do stabilności minerału w środowiskach bogatych w lit, co odróżnia go od innych mik, takich jak biotyt. Uwarstwienie obejmuje silne wiązania kowalencyjne wewnątrz warstw i słabsze oddziaływania jonowe między warstwami, co sprzyja elastyczności i sprężystości warstw minerału.
https://grokipedia.com/page/zinnwaldite