[Krystyna]

   
Stichtite in Serpentine: 500 Million Years Ago
Stichtite w Serpentynie: 500 milionów lat temu
Od tego czasu odkryto go w umiarkowanych ilościach w kilku innych miejscach wokół Zeehan i na południe od portu Macquarie, a także w wielu innych częściach świata, ale rzadko w tak dużych skupiskach jak w Dundas.
Ten miękki, woskowy minerał, który powstaje w wyniku przemiany Czarnego Chromitu w Zielony Serpentynit, zwykle występuje w postaci małych plamek, węzłów lub żyłek w Serpentynie. 
Jego kolor waha się od różowego, przez liliowy, po intensywny fiolet.

Uważa się, że skała ta pierwotnie powstała z Intruzji Magmowych pochodzących z płaszcza, krystalizujących pod dnem morskim, które później zostały przekształcone w skały serpentynitowo-stichtytowe pod wpływem płynów o niskiej temperaturze.
Stichtite odkryto po raz pierwszy przed rokiem 1891, ale formalnie uznano go za nowy minerał dopiero w 1910 r., kiedy to William Petterd i grupa naukowców przeprowadzili obszerne badania.

Minerał ten nazwano stichtite na cześć Roberta Carla Stichta, amerykańskiego przemysłowca i metalurga, który pracował w Tasmanii od 1897 r. aż do swojej śmierci w 1922 r.
Jako kierownik Mount Lyell Mining and Railway Co. Sticht był pionierem w stosowaniu wytopu pirytowego do wydobycia rud miedzi i odegrał kluczową rolę w przekształceniu terenu kopalni w funkcjonalną i zrównoważoną miejscowość Queenstown.

Sticht był zapalonym kolekcjonerem materiałów kulturowych z Oceany. Duża kolekcja przedmiotów zgromadzonych przez niego w latach 1897–1914 została przekazana TMAG.
Obecnie stichtyt ma wartość jako kamień szlachetny i materiał ozdobny; w związku z tym jest wydobywany w niewielkich ilościach, a następnie rzeźbiony i polerowany w małe figurki, kule i inne przedmioty. Można go również zobaczyć w Muzeum Pionierów Wybrzeża Zachodniego w Zeehan.


Powyższa historia powstała w oparciu o materiały udostępnione przez Art Gallery. Oryginalny artykuł został napisany przez Tasmanian Museum and Art Gallery.
https://www.geologyin.com/2015/01/sticht...llion.html