Persea
#1

Persea
Persea to rodzaj obejmujący około 111 gatunków wiecznie zielonych drzew należących do rodziny wawrzynowatych ( Lauraceae)
Najbardziej znanym przedstawicielem rodzaju jest Awokado, Persea  Americana, powszechnie uprawiane w regionach subtropikalnych ze względu na duże, jadalne owoce
Przegląd
Są to drzewa średniej wielkości, osiągające dojrzałość w wysokości 15–30 m (49,2–98,4 ft)
Liście są pojedyncze, lancetowate do szerokich lancetowatych, różniące się w zależności od gatunku od 5–30 cm (1,97–11,81 in) długości i 2–12 cm (0,79–4,72 in) szerokości, ułożone spiralnie lub naprzemiennie na łodygach. 
Kwiaty znajdują się w krótkich wiechach, z sześcioma małymi zielonożółtymi segmentami okwiatu o długości 3–6 mm (0,12–0,24 in), dziewięcioma pręcikami i zalążnią z pojedynczym zarodkiem. 
Owocem jest owalna lub gruszkowata jagoda z mięsistą zewnętrzną osłonką otaczającą pojedyncze nasiono ; wielkość jest bardzo zmienna wśród gatunków i waha się od 1–1,5 cm (0,39–0,59 cala) np. u Persea Indica do 10–20 cm (3,94–7,87 cala) u niektórych odmian Persea Americana .           

Dystrybucja i ekologia
Gatunki Persea mają rozproszony zasięg występowania, z około 109 gatunkami neotropikalnymi, od Argentyny i Chile w Ameryce Południowej po Amerykę Środkową, Meksyk i Karaiby ; z dwoma gatunkami, Persea Indica i Persea Barbujana, pochodzącymi z Madery i Wysp Kanaryjskich u północno-zachodnich wybrzeży Afryki. 
Żaden z gatunków nie jest zbyt odporny na srogie zimowe mrozy, a najwytrzymalszy, Persea  Lingue, wytrzymuje temperatury do około −12 °C (10,4 °F) ; wymagają również stale wilgotnej gleby i nie tolerują suszy. 
Wiele z tych gatunków występuje w lasach zagrożonych zniszczeniem lub wylesianiem, w tym P. Lingue w środkowym Chile. 

Rodzina Lauraceae była częścią flory lądowej Gondwany, a wiele rodzajów migrowało do Ameryki Południowej przez Antarktydę po oceanicznych mostach lądowych do czasu paleocenu 
Z Ameryki Południowej rozprzestrzeniły się na większość kontynentu. 
Kiedy północnoamerykańska i południowoamerykańska płyta tektoniczna połączyły się w późnym neogenie, wulkaniczne budowanie gór stworzyło łańcuchy wysp, które później uformowały mezoamerykański most lądowy 
Wysokość pliocenu stworzyła nowe siedliska dla specjacji. 
Podczas gdy niektóre rodzaje wymarły w coraz bardziej kserofitycznym lądzie Afryki, począwszy od zamarznięcia Antarktydy około 20 milionów lat temu i powstania Prądu Benguelskiego, inne, które dotarły również do Ameryki Południowej i Mezoameryki, takie jak Beilschmiedia i Nectandra, nadal przetrwały w Afryce w wielu gatunkach. 
Jednakże rodzaj ten wymarł w Afryce, z wyjątkiem Perea Indica i Persea  Barbujana , które przetrwały w spowitych mgłą górach Wysp Kanaryjskich i Madery .

Dowody kopalne wskazują, że rodzaj ten powstał w Afryce Zachodniej w paleocenie, skąd rozprzestrzenił się do Azji, Ameryki Południowej, Europy, a stamtąd do Ameryki Północnej Uważa się, że stopniowe wysychanie Afryki, Azji Zachodniej i Morza Śródziemnego od oligocenu do plejstocenu oraz zlodowacenie Europy w plejstocenie spowodowały wyginięcie rodzaju w tych regionach, czego efektem jest obecny zasięg występowania.

Ponieważ siedlisko to jest stale zagrożone przez rozprzestrzenianie się rolnictwa, gatunki zwierząt i roślin z lasu wawrzynowego stały się rzadkością w wielu jego dawnych siedliskach i grozi im dalsza utrata siedlisk.

W Mezoameryce Persea rozmnożyła się w wiele nowych gatunków, a jagody niektórych z nich stanowią cenne źródło pożywienia dla kwezali, ptaków trogoniowatych zamieszkujących górskie lasy deszczowe Mezoameryki.
W szczególności ulubionymi owocami kwezala herbowego są jagody dzikich krewnych awokado 
Ich różny czas dojrzewania w lesie mglistym determinuje migracje kwezali na różne wysokości w lasach. 
Z rozwarciem otworu gębowego o szerokości 21 mm (0,83 cala), kwezal połyka w całości małą jagodę (aguacatillo), którą łapie podczas lotu przez dolną część korony drzewa, a następnie zwraca nasiono w odległości 100 metrów (328 stóp) od drzewa. 
Wheelright w 1983 roku zaobserwował, że rodzice kwezali potrzebują znacznie mniej czasu na dostarczenie owoców młodemu potomstwu niż owady czy jaszczurki, co odzwierciedla łatwość zdobywania owoców w porównaniu z chwytaniem ofiar. 
Ponieważ młode są karmione wyłącznie jagodami w ciągu pierwszych 2 tygodni po wykluciu, jagody te muszą charakteryzować się wysoką wartością odżywczą. 
Ornitolodzy zazwyczaj podają jedynie całkowitą zawartość wody, cukru, azotu, tłuszczów surowych i węglowodanów

Gatunki Persea stanowią również pokarm dla larw niektórych gatunków motyli, w tym ćmy lamparciej , Coleophora octagonella (żywiącej się wyłącznie Persea Carolinensis )
 i Hypercompe Indecisa .
https://en.wikipedia.org/wiki/Persea

[Obrazek: attachment.php?aid=93949]
Odpowiedz
#2

       
       
Awokado zyskało popularność w Polsce stosunkowo niedawno.
Ten owoc ma oryginalny smak, wartościowe tłuszcze i doskonale nadaje się do rozmaitych past.
Awokado warto włączyć do swojej diety i poznać szereg jest zdrowotnych właściwości.
 Awokado to wiecznie zielone drzewo, z bardzo wartościowymi owocami, o delikatnym smaku.
 Jednak właściwości awokado i to co zawiera, predestynują go do miana jednego z najzdrowszych owoców na świecie.
 Chociaż awokado należy do kalorycznych przysmaków, to jest dobry produktem dla osób odchudzających się .
 Zamieszczone przepisy, takie jak sałatka z awokado, czy pasta z awokado zachęcą cię od włączenia tego owocu do codziennego menu.

Awokado – właściwości, których nie można lekceważyć
Awokado zawiera bardzo duże ilości tłuszczu, ale ten tłuszcz to samo zdrowie.
 Tłuszczowe kwasy oleinowe, których w owocu przeciętnej wielkości jest aż około 40 g, obniżają poziom złego cholesterolu we krwi, a przez to chronią serce, zmniejszając ryzyko wystąpienia miażdżycy.
Kwas oleinowy jest znany również jak składnik przeciwdziałający występowaniu i rozwojowi nowotworów piersi u kobiet i prostaty u mężczyzn.
Owoc ten to także skarbnica witamin C, E i A, które są silnymi przeciwutleniaczami i potrafią skutecznie walczyć z wolnymi rodnikami, przyczyniającymi się do powstawania zmian nowotworowych.
Duża zawartość witamin z grupy B i potasu korzystnie wpływa na układ nerwowy.
 Awokado dostarcza też kwas foliowy, przeciwdziałający występowaniu wad rozwojowych płodu, dlatego też jedzenie tego owocu jest szczególnie polecane kobietom w ciąży.

Awokado – kalorie, których się nie obawiaj
Wydawałoby się, że to banany są jednym z najbardziej kalorycznych owoców, ale awokado zdecydowanie wygrywa tę konkurencję.
Owoc przeciętnej wielkości zawiera ponad 400 kcal.
Jednak to kalorie, których nie należy się bać.
Ku zaskoczeniu wielu osób, awokado wspomaga odchudzanie.
 Dlaczego tak się dzieje?
 Otóż, ze względu na zawartość dobrych tłuszczów, owoc ten zmusza metabolizm do znacznie szybszej pracy, co powoduje zwiększoną utratę kalorii i utratę zbędnych kilogramów.

Awokado – jak jeść ten owoc?
Do jedzenia najlepsze jest dojrzałe awokado, którego skórka lekko się ugina, gdy naciśniemy ją palcem.
Jeśli owoc jest twardy, najlepiej poczekać kilka dni, aż dojrzeje i lekko zmięknie.
W jego środku znajduje się pestka sporej wielkości. Aby "otworzyć" owoc, należy naciąć go na całej długości, chwycić w obie ręce i po prostu obie części przekręcić w przeciwnych kierunkach.
 Następnie z jednej połowy usuwamy pestkę.

Sam miąższ ma dość blady smak i niewyraźny aromat, ale jest doskonałym dodatkiem do sałatek, można z niego wyczarować przepyszne guacamole, niektórzy rozcierają miąższ na gładką pastę i używają go do chleba zamiast masła.

Bardzo interesująca też jest pestka awokado.
Duża, bardzo twarda, na ogół jest wyrzucana.
To jednak błąd.
 Pestka zawiera wiele cennych substancji przeciwutleniających, które są w stanie zwalczać wolne rodniki, odpowiedzialne za proces starzenia się organizmu człowieka.
Pestka to też potężne źródło błonnika, a w krajach, gdzie awokado występuje w warunkach naturalnych, stosuje się ją jako środek na wszelkiego rodzaju dolegliwości układu pokarmowego, w tym jako panaceum na biegunkę.
 Błonnik doskonale zmniejsza poziom cholesterolu we krwi oraz obniżając ciśnienie krwi, redukuje ryzyko wystąpienia miażdżycy.
Pestki awokado nie da się ugryźć.
Należy ją suszyć przez kilka dni na słońcu, a zimą na kaloryferze.
Potem trzeba ją rozbić na miejsze kawałki tłuczkiem, a następnie w moździerzu zrobić z nich drobny pył.
 Tak przygotowana pestka jest nieco gorzka w smaku, ale stanowi idealny dodatek do soków z warzyw i owoców.

Awokado – na co dzień i od święta
Owoc awokado i olej z awokado to doskonałe składniki wielu sałatek i past.
Trzeba tylko wiedzieć, że miąższ z awokado szybko traci swój kolor.
 Natychmiast po pokrojeniu trzeba skropić go sokiem z cytryny, a zachowany zostanie jego świeży, pastelowy, zielony kolor.

Sałatka z awokado – przepis
Z awokado można przygotować dania, które zachwycą nie tylko domowników, ale i gości.
 Prosta sałatka z awokado z krewetkami może być hitem wielu przyjęć.
 Do jej przygotowania potrzebne są cztery owoce, które przekroić należy na pół, usunąć pestki i delikatnie wyjąć miąższ łyżeczką tak, aby nie uszkodzić łupinek.
 Pokrojony w kostkę miąższ skrapiamy sokiem z cytryny.
Do niego dodajemy pokrojoną w dość drobną kostkę czerwoną i żółtą paprykę, cztery jajka ugotowane na twardo oraz krewetki odsączone z zalewy własnej. Aby całość związać, należy dodać sos przygotowany z majonezu i kechtupu.
 Taką sałatkę podajemy w łupinach, wcześniej przygotowanych, a dekorujemy zielonym koperkiem.

Pasta z awokado – przepis
Meksykańska salsa z awokado jest z kolei doskonałym urozmaiceniem codziennego menu.
 Z dwóch, dojrzałych owoców wydrążamy miąższ i rozgniatamy go widelcem.
 Można to też zrobić, używając blendera lub moździerza.
 Do tak przygotowanej pasty dodajemy sok z limonki lub cytryny, sól i przeciśnięty przez praskę czosnek.
 Salsę można robić z dodatkiem pikantnego sosu tabasco.
Świetnie sprawdza się też wraz z drobniutko pokrojoną papryczką chili lub habanero.
 Dla podkręcenia smaku, można też dodać nieco cebuli, koniecznie drobno posiekanej.
 Wielkim przysmakiem jest też salsa z dodatkiem suszonych pomidorów i świeżej kolendry.
 Salsa doskonale smakuje ze świeżym chlebem.
Można ją podawać także jako dodatek do krakersów, a nawet chipsów.

Owoc awokado powinien wejść na stałe do menu.
Dzięki niemu zapewnimy naszemu organizmowi wiele cennych składników, które mogą nas uchronić przed wieloma dolegliwościami.
https://kobieta.onet.pl/zdrowie/profilak...atka/hgw6v

[Obrazek: attachment.php?aid=93949]
Odpowiedz




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 4 gości