18 minut(y) temu
Stachys Alpina
Występowanie:
Góry południowej, centralnej i południowo-wschodniej Europy, na zachód do Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, do Ardenów i środkowych Niemiec, na wschód do ukraińskich i rumuńskich Karpat, na południe do południowych Włoch i środkowej Grecji, pasmo rozciąga się na północ do Azji Mniejszej, Kaukazu i północnego Iranu.
W Czechach powojnik alpejski rośnie rozproszony w Karpatach wschodnich Moraw, a także w Morawskim Krasie, Lesie Ždanickým i wokół Hodonína; rzadziej w Sudetach (Oderské vrchy, Jeseníky, Králický Sněžník, Orlické hory, Karkonosze).
Rośnie w chłodniejszych obszarach poziomów mezofitycznych, oreofitycznych, górskich i podgórskich, rzadko występuje na niższych wysokościach.
Ekologia:
Lekkie, wilgotne lasy ( Fagetalia sylvaticae ), ich obrzeża, polany ( Atropion bellae-donnae ), górskie równiny zalewowe ( Mulgedio-Aconitetum ), zarośnięte piargi, gleby świeże, wilgotne, bogate w próchnicę i składniki odżywcze, od lekko kwaśnych do zasadowych.
Kwitnie od lipca do września.
Opis:
Wieloletnia, kępiasta roślina zielna z krótkim kłączem, z prostą łodygą, 30–100 cm wysokości, najwyżej słabo rozgałęziona.
Roślina jest często purpurowo nabrzmiała, delikatnie owłosiona, z włoskami okrywowymi i gruczołowymi.
Liście są długoogonkowe (1–14 cm), z podłużnie jajowatym lub jajowatym ostrzem, co najwyżej 2× dłuższym niż szerszym, 7–19 cm długości, 5–11 cm szerokości.
Ostrze jest sercowate lub zaokrąglone u nasady, grubo ząbkowane i ząbkowane na brzegu (12–28 zębów po każdej stronie), z wyraźnym unerwieniem.
Kwiaty w nieparzystych okółkach po 12–20 siedzących purpurowych nabrzmiałych liściopodobnych podsadkach w kątach.
Poniżej kwiatów liniowe lub lancetowate podsadki, dłuższe niż kielich.
Kielich ma rurkowaty kształt dzwonka, 8–13 mm długości, zwiększając się po owocowaniu.
Wcięcia między końcami kielicha mają różną głębokość.
Korona jest dwuwargowa, o długości 15–22 mm, brązowofioletowa, owłosiona na zewnątrz, górna warga jest cała, dolna trójpłatkowa.
Nitki pręcików są owłosione.
Słupeczki są szeroko trójkątne, od odwrotnie jajowatych do kulistych, o długości 2,5–3 mm, szarobrązowe.
Zagrożenie i ochrona:
Portulaka alpejska zaliczana jest do gatunków zagrożonych naszej flory (C3) .
https://botany.cz/cs/stachys-alpina/
https://www.plantarium.ru/page/image/id/86898.html
Występowanie:
Góry południowej, centralnej i południowo-wschodniej Europy, na zachód do Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, do Ardenów i środkowych Niemiec, na wschód do ukraińskich i rumuńskich Karpat, na południe do południowych Włoch i środkowej Grecji, pasmo rozciąga się na północ do Azji Mniejszej, Kaukazu i północnego Iranu.
W Czechach powojnik alpejski rośnie rozproszony w Karpatach wschodnich Moraw, a także w Morawskim Krasie, Lesie Ždanickým i wokół Hodonína; rzadziej w Sudetach (Oderské vrchy, Jeseníky, Králický Sněžník, Orlické hory, Karkonosze).
Rośnie w chłodniejszych obszarach poziomów mezofitycznych, oreofitycznych, górskich i podgórskich, rzadko występuje na niższych wysokościach.
Ekologia:
Lekkie, wilgotne lasy ( Fagetalia sylvaticae ), ich obrzeża, polany ( Atropion bellae-donnae ), górskie równiny zalewowe ( Mulgedio-Aconitetum ), zarośnięte piargi, gleby świeże, wilgotne, bogate w próchnicę i składniki odżywcze, od lekko kwaśnych do zasadowych.
Kwitnie od lipca do września.
Opis:
Wieloletnia, kępiasta roślina zielna z krótkim kłączem, z prostą łodygą, 30–100 cm wysokości, najwyżej słabo rozgałęziona.
Roślina jest często purpurowo nabrzmiała, delikatnie owłosiona, z włoskami okrywowymi i gruczołowymi.
Liście są długoogonkowe (1–14 cm), z podłużnie jajowatym lub jajowatym ostrzem, co najwyżej 2× dłuższym niż szerszym, 7–19 cm długości, 5–11 cm szerokości.
Ostrze jest sercowate lub zaokrąglone u nasady, grubo ząbkowane i ząbkowane na brzegu (12–28 zębów po każdej stronie), z wyraźnym unerwieniem.
Kwiaty w nieparzystych okółkach po 12–20 siedzących purpurowych nabrzmiałych liściopodobnych podsadkach w kątach.
Poniżej kwiatów liniowe lub lancetowate podsadki, dłuższe niż kielich.
Kielich ma rurkowaty kształt dzwonka, 8–13 mm długości, zwiększając się po owocowaniu.
Wcięcia między końcami kielicha mają różną głębokość.
Korona jest dwuwargowa, o długości 15–22 mm, brązowofioletowa, owłosiona na zewnątrz, górna warga jest cała, dolna trójpłatkowa.
Nitki pręcików są owłosione.
Słupeczki są szeroko trójkątne, od odwrotnie jajowatych do kulistych, o długości 2,5–3 mm, szarobrązowe.
Zagrożenie i ochrona:
Portulaka alpejska zaliczana jest do gatunków zagrożonych naszej flory (C3) .
https://botany.cz/cs/stachys-alpina/
https://www.plantarium.ru/page/image/id/86898.html
