[Krystyna]

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...castle.gif
Pearl Kellie/Kelly
Perła Kellie/Kelly, największa Perła Słodkowodna odkryta w 2000-letniej historii szkockiego przemysłu Perłowego, została znaleziona w 1621 roku w dopływie rzeki Ythan w hrabstwie Aberdeen i podarowana królowi Jakubowi VI, który włączył ten rzadki klejnot do szkockiej korony wraz z innymi Perłami, Rubinami, Diamentami i Ametystami, które już się w niej znajdowały. 
Korona została następnie użyta do koronacji Karola I w 1633 roku i Karola II w 1651 roku. 
W 1707 roku, na mocy Aktu Unii, Królestwo Szkocji i Królestwo Anglii zostały zjednoczone, tworząc Królestwo Wielkiej Brytanii. 
Szkockie Klejnoty Koronne, znane również jako „Honors of Scotland”, obejmujące koronę, berło i miecz, stały się zbędne i były zamknięte w skrzyni w Zamku Edynburskim, gdzie przez ponad sto lat popadły w zapomnienie, aż do ponownego odkrycia w 1818 roku przez grupę osób pod przewodnictwem sir Waltera Scotta. 
Nie wiadomo dokładnie, dlaczego Perłę ochrzczono mianem Kellie/Kelly Pearl, ale najprawdopodobniej nazwa ta pochodzi od nazwiska założyciela Perły, zgodnie z ugruntowaną praktyką nadawania słynnym Perłom imion ich założycieli. 
Nazwa Kellie/Kelly odnosi się również do nazwy klanu w Szkocji oraz nazwy baronii w Fife w Szkocji, z której w 1619 roku utworzono tytuł hrabiego Kellie/Kelly, tytuł szlachecki w parostwie Szkocji, dla sir Thomasa Erskine'a, kapitana gwardii Jakuba VI i I. 
Nie wiadomo, czy istnieje jakikolwiek związek między tymi nazwami a nazwą Perły.

Charakterystyka Perły
Kellie/Kelly Pearl jest uważana za największą Perłę Słodkowodną, jaką kiedykolwiek odkryto nie tylko w Szkocji, ale w całym Zjednoczonym Królestwie. 
Jednak poza tym istotnym faktem, niestety, żadna z innych cech Perły, takich jak jej rozmiar, kolor, kształt, połysk, jakość powierzchni i jakość masy perłowej nie są znane. 
Spośród trzech podstawowych kształtów występujących w Perłach: kulistego, symetrycznego i nieregularnego (barokowego), powszechnym kształtem, jaki spotykamy w Perłach Słodkowodnych, jest kształt Barokowy, a następnie symetryczny. 
Kuliste i prawie kuliste kształty wśród Pereł Słodkowodnych są niezwykłą rzadkością. 
Jedną z takich naturalnych Pereł Kulistych odkrytych w małży słodkowodnej Margaritifera margaritifera w Szkocji w 1967 roku, jest słynna 44-ziarnista Perła Abernethy, która jest obecnie eksponowana w szklanej gablocie w Cairncross Jewelers w Perth w Szkocji. 
Nie wiadomo, czy perła Kellie/Kelly jest również Perłą Kulistą, ale biorąc pod uwagę fakt, że została umieszczona na szkockiej koronie królewskiej, sugeruje to, że Perła musi być kulista lub symetryczna, aby pasowała do szkockich Pereł już umieszczonych na koronie. 
Perła Barokowa o nieregularnym kształcie musiałaby stanowić znaczne wyzwanie dla projektantów korony, którzy musieliby znaleźć odpowiednie miejsce na koronie, nie naruszając jednocześnie jej symetrii.

Jeśli chodzi o kolor Perły, powszechnie wiadomo, że najczęściej występującym kolorem wśród Pereł Słodkowodnych uformowanych w Margaritifera margaritifera jest biel, dominujący kolor masy Perłowej tego małża słodkowodnego. 
Inne kolory, które sporadycznie występują, to kremowy, żółty i różowy. 
Szkocka Korona, przerobiona na podstawie starszej korony w 1540 roku przez Królewskiego Złotnika Johna Mosmana dla Jakuba V, została wzbogacona o 42 kamienie szlachetne oraz szkockie Perły Słodkowodne pochodzące ze starszej korony. 
Większość tych pereł słodkowodnych niewątpliwie byłaby biała, biorąc pod uwagę fakt, że biel jest najpowszechniejszym kolorem tych Pereł, co daje projektantowi większą swobodę wyboru w doborze pasujących par Pereł, rozmieszczonych w symetrycznych pozycjach. 
Zatem, gdy Kellie Pearl została odkryta w 1621 roku, z łatwością została włączona do korony, mając kolor pasujący do koloru większości pozostałych Pereł w koronie.

Historia Kellie/Kelly Pearl
Odkrycie Perły
Perłę odkryto w 1621 roku i przekazano pod opiekę lorda provosta Aberdeen
Perła Kellie/Kelly została odkryta w 1621 roku w dopływie rzeki Ythan w Aberdeenshire i była jedną z największych, jakie kiedykolwiek znaleziono w Szkocji. 
Mniej więcej w tym czasie komercyjna eksploatacja małża słodkowodnego Margaritifera margaritifera rozwinęła się w przemysł na dużą skalę w Wielkiej Brytanii i Irlandii. 
W Szkocji, jednym z głównych regionów występowania małża słodkowodnego Margaritifera margaritifera, w jego holarktycznym paśmie, obejmującym całą północną strefę umiarkowaną świata, ponad 160 rzek było eksploatowanych w poszukiwaniu Pereł Słodkowodnych. 
Szkocja stała się światowym centrum przemysłu Pereł Słodkowodnych. 
Rząd został zmuszony do zatrudnienia komorników rzecznych, aby nadzorowali eksploatację i dbali o to, aby wszystkie cenne Perły trafiały do skarbca królewskiego. 
Być może to właśnie w tym kontekście niezwykła perła Kellie/Kelly, odkryta w rzece Ythan, wkrótce po odkryciu trafiła ostatecznie w bezpieczne ręce lorda proboszcza Aberdeen, Davida Rutherforda (1620–22).

Lord Provost Aberdeen wręcza Perłę królowi Jakubowi VI i I
Perła z kolei została podarowana przez Lorda Provosta Aberdeen królowi Jakubowi VI, który wstąpił na tron Szkocji jako król Szkotów w 1567 roku, a następnie w 1603 roku zastąpił królową Elżbietę I Anglii i Irlandii jako król Jakub I. 
Król Jakub I po wstąpieniu na tron Anglii i Irlandii przeniósł swój dwór królewski z Edynburga do Londynu, ale szkockie klejnoty koronne pozostały w zamku w Edynburgu podczas jego nieobecności i były noszone na posiedzenia Parlamentu Szkocji, aby symbolizować obecność władcy i królewską zgodę na ustawodawstwo. 
Tak więc, gdy perła Kellie/Kelly została odkryta w 1621 roku, cztery lata przed śmiercią króla Jakuba VI i I, szkocka korona, do której ostatecznie trafiła Perła, nadal leżała w zamku w Edynburgu.

Biuro Lorda Provosta Aberdeen
Lord Provost Miasta Aberdeen jest przewodniczącym Rady Miasta Aberdeen i pełni funkcję przewodniczącego rady miasta oraz pierwszego obywatela miasta. 
Jest to stanowisko równoważne z pozycją burmistrza w angielskich radach miejskich. 
Lord Provost jest wybierany przez członków rady miasta co cztery lata po wyborach samorządowych. 
Podczas gdy rola Lorda Provosta Miasta Aberdeen obejmuje aktywną promocję Aberdeen w kraju i za granicą, jego funkcje jako Lorda Namiestnika Miasta Aberdeen obejmują również witanie rodziny królewskiej i wizytujących głów państw. 
Lord Provost Miasta Aberdeen posiada również tytuł Lorda Wysokiego Admirała Mórz Północnych i Wiceadmirała Wybrzeża Wielkiej Brytanii i Irlandii.

Rzeka Ythan, gdzie odkryto perłę Kellie/Kelly
Rzeka Ythan to rzeka w północno-wschodniej Szkocji, mająca swój początek w Ythan Wells, 245 metrów (800 stóp) nad poziomem morza. 
Rzeka ma około 63 km (39 mil) długości, przepływając przez wioski Fyvie i Methlick oraz miasto Ellon, aby dotrzeć do morza w Newburgh, około 19 km (12 mil) na północ od Aberdeen. 
Zanim rzeka wpłynie do Morza Północnego, tworzy estuarium o długości 6,3 km (4 mile) w Newburgh. Ujście Ythan słynie z troci wędrownej i łososia, dwóch gatunków ryb, które są żywicielami larw glochidia małży słodkowodnych. 
Obszar estuarium Ythan jest siedliskiem wielu gatunków ptaków, takich jak kaczki, ptaki brodzące, ptaki morskie, gęsi, motyle, ćmy, pająki i inne organizmy morskie, a także licznych gatunków roślin, dlatego też został wyznaczony jako Specjalny Obszar Ochrony. 
Pływy w estuariach rozciągają się na siedem kilometrów w głąb lądu. 
Rzeka Ythan, położona powyżej strefy pływów, niegdyś była siedliskiem dużych stad perłoródek słodkowodnych, poławianych od czasów starożytnych. 
Małże słodkowodne znaleziono również we wszystkich dopływach rzeki, w tym w dwóch głównych, Little Water i Ebrie. 
To właśnie w jednym z tych dopływów w 1621 roku znaleziono największą Perłę Słodkowodną, jaką kiedykolwiek odkryto w Szkocji, która obecnie zdobi Koronę Szkocji. 
Małże słodkowodne w tej rzece są obecnie rzadkością, ponieważ ich populacja zmniejszyła się z powodu takich czynników, jak niska jakość wody, eutrofizacja, sedymentacja itp.

[Krystyna]

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...otland.jpg
Historia klejnotów koronnych Szkocji – Honors of Scotland
Honory Szkocji
Honory Szkocji, symbole suwerenności narodu szkockiego
Korona Szkocji była jednym z trzech elementów szkockich insygniów, czyli szkockich klejnotów koronnych, znanych również jako „honory Szkocji” – symboli suwerenności narodu szkockiego przed zjednoczeniem z Anglią w 1707 roku, które doprowadziło do utworzenia Zjednoczonego Królestwa. 
Pozostałe elementy szkockich insygniów to Berło Szkocji, podarowane królowi Jakubowi IV przez papieża Aleksandra VI w 1494 roku, oraz Miecz Szkocji, kolejny dar papieski, podarowany królowi Jakubowi IV przez papieża Juliusza II w 1507 roku.

Współczesna wersja Korony Szkocji powstała w roku 1540, kiedy to stara korona używana przez króla Jakuba IV została przerobiona przez królewskiego złotnika, Johna Mosmana, dla króla Jakuba V, który nosił koronę podczas koronacji swojej drugiej żony, Marii de Guise, jako królowej małżonki w opactwie Holyrood w Edynburgu, w roku jej wykonania. 
Do korony dodano kapelusz z aksamitu i gronostaja, który miał dwa łuki, na których znajdował się złoty monde, zwieńczony krzyżem. 
Podczas przebudowy do korony dodano więcej złota, które wydobyto w kopalni Crawford Moor w Szkocji. 
Oprócz włączenia 42 kamieni szlachetnych, takich jak Rubiny, Diamenty i Ametysty, dodano również szkockie Perły Słodkowodne pobrane ze starej korony. 
Waga korony wynosiła 3 funty 10 uncji, co odpowiada 1,64 kg.

Maria, królowa Szkotów – krótka biografia
Pierwszy raz nowa Korona Szkocji została użyta do koronacji szkockiego monarchy
Król Jakub V założył nową koronę Szkocji w 1540 roku na koronację swojej żony, Marii de Guise. 
Jednak po raz pierwszy nowa korona została użyta do koronacji szkockiego monarchy w 1543 roku, po tym jak dziecko monarchy, Maria, królowa Szkotów, jedyne żyjące prawowite dziecko króla Jakuba V, wstąpiło na tron Szkocji po śmierci ojca 14 grudnia 1542 roku. 
Maria miała zaledwie sześć dni, gdy zmarł jej ojciec. 
Jej matka, Maria de Guise, została mianowana regentką, a Maria została koronowana dziewięć miesięcy później, 9 września 1543 roku. 
Maria poślubiła Franciszka, delfina Francji w 1558 roku, a gdy Franciszek wstąpił na tron Francji jako Franciszek II w lipcu 1559 roku, po śmierci jego ojca Henryka II, została królową małżonką Francji. 
Maria nosiła podwójny tytuł – królowej Szkotów i królowej małżonki Francji – jedynie przez krótki okres, aż do śmierci jej męża w grudniu 1560 r., która nastąpiła w wyniku infekcji ucha.

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...-scots.jpg
Maria Stuart, królowa Szkotów, zmuszona do abdykacji na rzecz swego syna Jakuba VI po 24 latach panowania
Po śmierci męża wróciła do Szkocji w sierpniu 1561 roku i objęła tron królowej Szkocji. 
Cztery lata później ponownie wyszła za mąż, biorąc za drugiego męża swojego kuzyna Henry'ego Stuarta, znanego również jako Lord Darnley, z którym miała syna Jamesa, urodzonego 19 czerwca 1566 roku. 
Jednak jej drugie małżeństwo napotkało problemy i w lutym 1567 roku Darnley został znaleziony martwy w ogrodzie w Kirk o'Field, po potężnej eksplozji w domu. 
Niedługo potem poślubiła Jamesa Hepburna, 4. hrabiego Bothwell, którego powszechnie uważano za mordercę Lorda Darnleya. 
Doprowadziło to do powstania przeciwko niej, a ona została uwięziona w zamku Loch Leven i zmuszona do abdykacji na rzecz swojego rocznego syna Jamesa 24 lipca 1567 roku. Maria podjęła nieudaną próbę odzyskania tronu w 1568 roku, a następnie uciekła do Anglii, szukając ochrony u królowej Elżbiety I, kuzynki swojego ojca. 
Elżbieta zamiast zapewnić jej ochronę, aresztowała ją, gdyż czuła, że jej pozycja jest niepewna. 
Wielu uważało Marię za prawowitą dziedziczkę korony brytyjskiej po śmierci Marii I (Marii Tudor) w 1558 roku. 
Maria została uwięziona w zamku Sheffield na osiemnaście lat, a ostatecznie postawiona przed sądem za zdradę stanu, za rzekome uczestnictwo w trzech spiskach mających na celu zamordowanie Elżbiety i przejęcie tronu angielskiego. 
Została stracona przez ścięcie 8 lutego 1587 roku w wieku 44 lat.

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...beth-i.jpg
Królowa Anglii Elżbieta I – portret Armady
Jakub VI i I, „król Wielkiej Brytanii” – krótka biografia
Nowa Korona Szkocji użyta po raz drugi do koronacji dziecka-monarchy
Jakub VI był jedynym synem Marii, królowej Szkotów, i wstąpił na tron 24 lipca 1567 roku, mając zaledwie rok, po tym jak jego matka została uwięziona i zmuszona do abdykacji na jego korzyść. 
Miesiąc później Jakub został formalnie koronowany na króla Szkocji Jakuba VI, a do jego koronacji ponownie wykorzystano współczesną wersję Korony Szkocji. 
Chłopiec dorastał pod opieką różnych regentów, którzy rządzili w jego imieniu. 
Edukacją chłopca nadzorował historyk i poeta George Buchanan, który zaszczepił w nim pasję do literatury i nauki, trwającą całe życie. 
Chłopiec ostatecznie okazał się jednym z najbardziej wykształconych i oświeconych monarchów w historii Wielkiej Brytanii, z wieloma dziełami na swoim koncie, takimi jak „Daemonologie”, „Prawdziwe prawo wolnych monarchii” i „Basilikon Doron”. 
Co ciekawe, okres jego panowania przyniósł również legendy literackie, takie jak William Szekspir, sir Francis Bacon, Ben Johnson i John Donne.

https://d1sv0smbkmwaa3.cloudfront.net/im...ngland.jpg
Król Jakub I (Anglii) i VI (Szkocji).
Unia Koron, Jakub VI zastępuje królową Elżbietę I w 1603 roku jako król Anglii i Irlandii
Jakub VI przejął pełną kontrolę nad swoim rządem w 1581 roku, a 24 marca 1603 roku zastąpił ostatnią monarchinię Tudorów w Anglii i Irlandii, królową Elżbietę I, która zmarła bezpotomnie, jako król Anglii, Irlandii i Szkocji Jakub I. 
Panował przez 22 lata, aż do śmierci w 1625 roku, w wieku 58 lat. 
Król Jakub I poślubił księżniczkę Annę Duńską w sierpniu 1589 roku, z którą miał troje żyjących dzieci, a jego drugim żyjącym dzieckiem, Karolem I, został jego następcą. Największym dążeniem Jakuba było budowanie unii personalnej koron Szkocji i Anglii, osiągniętej po jego wstąpieniu na tron Anglii, oraz ustanowienie trwałej unii koron, pod jednym monarchą, jednym parlamentem i jednym prawem, co spotkało się ze sprzeciwem w obu krajach. 
Izba Gmin odmówiła nadania mu tytułu „Króla Wielkiej Brytanii”, który później przyjął proklamacją. 
Jakub odniósł wielkie sukcesy w polityce zagranicznej i handlu międzynarodowym. 
Zakończył długą wojnę Armady z Hiszpanią, rozszerzył działalność Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i nawiązał kontakty handlowe z Japonią. 
Wiara Jakuba w boskie prawo królów, wyrażona w absolutnej teorii monarchii, przedstawionej w jego dziele „Prawdziwe prawo wolnych monarchii”, nieustannie prowadziła go do nieustannych konfliktów z parlamentem, który uważał za podporządkowany monarchii. 
Konflikty te trwały przez całe jego panowanie, aż do panowania jego następcy, króla Karola I, co doprowadziło do wojny domowej, której kulminacją była egzekucja Karola I. Jednym z jego największych dzieł jest standardowa wersja Biblii, znana jako Biblia Króla Jakuba, opublikowana w 1608 roku i nadal powszechnie używana wśród protestantów.